The taste of a Cuyerías

Ik ben goed aangekomen in Cusco, die bed-stoel was perfect. Ik heb nu ook beter beeld bij het eerste klas vliegen. Dat is dus zeker aan te raden!

Cusco (3500 m. hoog) is schitterend, tot nu toe de mooiste stad die ik heb gezien in Peru. De plaza is mooi en als het donker is, vind ik het een hele romantische stad. Vind het dus ook niet erg om hier wat langer te blijven. Heb een leuk hostel gevonden, waarbij je alleen de laatste 100 m. moet lopen. En dat is zwaarder dan je denkt, want het is een trapstraat en op deze hoogte loop je die niet zo snel! De eerste dag heb ik eerst wat bijgeslapen want met deze nachten is mijn bioritme al aardig in de war. Vannacht werd ik ook gewoon om 4 uur wakker, hmmm.
Ok, gisteren ben ik wat rond wezen struinen in deze stad, wat ik erg interessant vind is dat er veel arts en craft te vinden is. Ga hier ook zeker het een en ander kopen als hier weer kom. Had ook een heel leuk gesprek met een galerijhoudster, weer een paar woorden erbij geleerd!

Ik had een heel leuk cafe (The Muze) gevonden waarbij je in de zon kan zitten, wel achter glas. Het is niet namelijk niet zo gewoon om van je drankje en de zon tegelijkertijd te kunnen genieten. Heb er wel uren doorgebracht, beetje spaans leren enzo.

Op de terugweg kwam ik Stephanie al tegen, ik heb haar in Lima ontmoet en we hadden in Cusco weer afgesproken omdat zij een taalcursus hier doet. Dus dat was wel leuk om een ´goede´ bekende te ontmoeten. Zij had weer met vriendinnen afgesproken, dus zoals Dee zegt: vrouwen kennen weer vrouwen, ik heb hier niet te klagen van vrouwelijke aandacht. Wel weer eens wat anders dan op het werk waar je als man nooit in de minderheid bent;)

Vandaag zijn we met z´n drieen Tipón gegaan, hier was een mooie inca site te zien. Wat het precies is weet ik niet maar ik vond het erg ingenieus water stelsel hier hebben. Door het maken van tunnels en verdeelbakken, wordt het water dat van de berg afkomt (constante stroom) verdeeld over verschillen sawha´s (tenminste zo noem ik ze maar).

Waar Tipón nog meer om bekend staat, is het eten van cuy (Cuyerías, of te wel Guinea pig of te wel cavia´s). Dus de dames moesten deze huisdieren proeven, het schijnt naar kip te proeven maar dan met meer aroma. Wel gek gezicht om een zo vertouwd huisdier op een bord te zien liggen. De serveerster sneed het beeste in stukken om het makkelijker op te eten, gewoon met je handen dus. Heb toen een kop gepakt een er een pratende dode cavia van gemaakt. Ik kon er zelf wel om lachen.....

Vanmiddag heb ik lekker in de zon op de plaza gezetten en met wat mensen gepraat én een vingerpopje gekocht. De verkopers (meisjes) zijn hier wel erg aanhoudend. Vanavond gaan we weer met z´n allen uit en morgen begint mijn vierdaagse Inca Jungle... die eindigd in Machu Picchu. Dus over een paar dagen is er weer een update van mijn blog, dus geen 112 bellen en mij als vermist opgeven;)

Mate de Coca

Gisteren ben ik vroeg (4.45 u) opgestaan omdat ik naar de Canon del Colca ging. Alles ging goed totdat ik wakker werd in Cabanconde. Een mede passagier wekte mij omdat we er waren. Deed maar mijn ogen open en bleek dat de inhoud (wat papieren) van mijn LP op de grond lagen maar mijn Lonely Planet was weg, Shit dacht ik. Gelukkig lag mijn mp3-speler en camera er nog wel. Dus ik goed zoeken maar niets. Toen begon de bus te rijden en ben ik snel uitgestapt en mijn tas neergezet. Schoot me in een keer te binnen dat mijn LP misschien naar achteren is geschoven dus ik weer die bus in maar niets.

Vroeg aan een packpacker of hij mijn LP had gezien maar hij zat niet in mijn bus, toen zag ik twee gozers die wel in mijn bus zaten. Bleek idd hun gids een LP gevonden te hebben en had ook aan iedereen gevraagd van wie die was, behalve ik dan omdat ik sliep. Dus wij naar het restaurant gelopen waar de gids was en ja, hoor! Daar lag mijn LP!!!! Was heel blij!


Vervolgens vroeg ik mij af waa mijn gids was, er stond niemand met een bordje met mijn naam. Dus ik hier er daar gevraagd en bleek de goede man er zo aan te komen (NOT). Intussen kwam er weer een carnaval optocht langs en heb me prima vermaakt met de verkleede dames. Ze vonden het schitterend dat ik fotos van hun maakte. Intussen nog geen gids dus zelf maar actie ondernomen. Ik begreep dat ik eerste weg links moest nemen. Dus in mijn beste spaans maar naar die man gezocht maar geen resultaat, tot een oude vrouw zich over mijn ontfermde en naar het huis van de gids bracht. Niemand thuis. Leuk detail, als slot gebruiken ze een plastic zakje die ze door twee ogen heen frummelen. Dan komt er niemand binnen ;)


Om een lang verhaal kort te maken, we hebben drie keer het dorp rondgelopen en de vrouw van de gids gevonden. Weer naar het huis en werd toen meegenomen voor een lunch. Toen we terug gingen was de beste man er. Het plan was wel veranderd maar dat deerde niet, er ging tenminste wat gebeuren. Ik werd voorgesteld aan Veronica (spreek Beronica) en zij was mijn gids naar de oase. Het uitzicht was schitterend. De canon was ook heel diep, twee keer zo diep als de Grant Canon in US. Onder het lopen werden we nog goed in de gaten gehouden door drie Condors!!! Ze vlogen heel ver boven ons maar je kon goed zien dat het hele grote beesten zijn!

Onderweg heb ik veel plezier met Beronica gehad. We hebben veel gepraat in het Spaans en het gaat nu stukken beter, heb het gevoeld dat ik over de drempel heen ben. Als wederdienst heb ik haar wat engels geleerd. Op deze manier waren we zo beneden en na een cola, de inca cola was op, jammer genoeg, en de rivier gezien ben ik het zwambadje gestapt. Dit was heerlijk, al dat zweet en stof eraf. Nog lekker in de zon een boekje gelezen totdat Scott kwam. Hij is een amerikaan maar niet zon typische dus we hebben samen een leuke avond en dinner gehad.
Om 8 uur maar naar bed gegaan want we moesten om 2 uur opstaan!!!! Wel grappig dat Beronica in dezelfde hut sliep als ik. Het was echt een hut.

Die nacht heb ik heel bijzonder gedroomd. Na het eten had ik nog een Mate de Coca gedronken. Dit is een thee van cocabladeren (ze zien eruit als Ficus Benjamin bladeren) die in heet water zijn gedaan. Prima spul opzich, je voelt je meteen wat actiever maar het heeft wel een vreemd effect gehad om mijn dromen. Normaal weet ik nooit of gedroomd heb maar nu wist ik precies wat ik gedroomd had en de dromen waren heel gek, bizar eigenlijk!


Dus wij opstaan en dan begon de klim weer naar boven. Dit was zwaar, in het begin ging het nog wel maar hoe hoger we kwam hoe vaker ik moest stoppen. Bleek dat we in drie uur 1050 meter waren stegen. Van ca. 2km naar ruim 3 km. hoogte. De lucht was erg ijl en dat merkte ik met name in mijn buik, had het gevoel dat ik moets overgeven. Gelukkig niet gedaan.

Ik was dan ook heel blij dat we in het dorp aan kwamen. Mijn kuiten zijn enorm gegroeid, die van Ruud van Nistelrooy zijn er niets bij vergeleken ;)

Veronica met haar dochter Gatti en de poes.

Met de bus weer terug, een stop gemaakt bij Cruz de Condor, eentje gezien heel erg in de verte. En toen weer terug naar Arequipa. Vanavond neem ik de bus naar Cusco (10 uur lang) en daar ga ik even bijkomen voordat ik met de volgende trek begin. Heb wel goed voor mezelf gezorgd want ik neem een bedstoel, heerlijk slapen dan!

Mijn overige spullen had ik in mijn hostel gelaten en voor 1 Sol per dag kon ik ze in mijn kamer laten liggen. Sommige dingen zijn zo goedkoop!

Net nog even op de Plaza een koffie met gebak genomen. Die Peruaan zijn gek op taarten. Aangezien ik die ook wel lust (meestal wel meer dan 1, tenminste die reputatie heb ik op mijn werk ;)) leek met dat een goed idee.

Rondhangen in Arequipa

Vanochtend ben ik (een beetje gebroken) aangekomen in Arequipa. De reis ging wel goed maar heb niet heel erg goed geslapen, dat is ook wel te zien...

Na wat extra geslapen te hebben en gedouched voelde ik mij al heel wat beter! Op een balkon bij Plaza de Armas lekker gebrunched en een plan voor de dag gemaakt.

Het eerste wat ik gezien is de Monasterio Santa Catalina, volgens de LP moet je dit zien. En idd het was heel mooi om te zien. Het blijkt een hele bijzonder klooster te zijn waar het in de begin tijd (16 eeuw) er zelfs feesten werden gehouden en de nonnen hadden ook bediendes. Het is ook is ook heel groot 20.000 vierkante meter. Dat zijn heel wat voetbalvelden!

Daarna heb ik mijn trip verder gepland want morgen ga ik eens wat actiefs doen, ga een twee daagse trek in de Canon del Colca doen, het schijnt heel bijzonder te zijn en ook hele grote vogels kan je zien, welke denk je? Over een paar dagen geef ik het antwoord!

Nog een beetje rond gehangen, wat fruit gekocht. Vraag met niet hoe het heette maar het zag eruit als een appel en smaakte naar een meloen ?! Je moest het alleen wel eerst schillen, heb dus maar even (en dat doe ik niet vaak;) ) de onkundige man gespeeld en ik kan zeggen het werkte wel.

Lekker in een park in het zonnetje gezeten en mijn boek gelezen. Bleek het een soort kinderboerderij te zijn. Ik kwam erachter dat ze in NL wel andere dieren hebben..........eerder kippen....

De taxi´s zijn trouwens ook wel grappig hier, het zijn echt kleine merkloze auto´s. Ze lijken meer op radiografisch bestuurbare auto´s maar dan een tikkeltje groter. Gelukkig hier geen lawaai makende touk touks. Het valt mij op dat de mensen hier vrij rustig zijn en je ook gewoon aan kijken. Gelukkig zeggen ook nee als ze nee bedoelen. Dit voorkomt veel spraakverwarring...alleen ik moet moet nog wat meer Spaans leren. Het boekje dat ik van Robin heb geleend komt er goed van pas, gebruik dit kleine wordenboekje veel hierdoor neemt mijn vocabulair langzaam toe.

Op dit moment draaien ze Grupo 5 met het liedje Te Vas. Dus voor de liefhebbers van latin muziek kan ik je aanraden om deze eens te downloaden, krijg je geen spijt van! Het blijft wel dagen in je hoofd zitten....

Ik weet mijn mobiele nummer nu ook, het is (1)89811465 er moet +51 voor. Of je de eerste 1 van mijn nummer moet gebruiken weet ik niet, probeer maar. Hoe er wel rekening mee dat het bij jullie 6 uur eerder is dan bij, dus niet te vroeg bellen;)

The mysterical lines of Nazca

Ik heb het wel gehad in Huacachina, heb lekker ergens gegeten, boekje erbij (The Godfather) en op tijd naar bed want vandaag was de grote dag....
Als er in deze tekst een keer een t onbreekt, lig dat aan het toetsenbord, de T doe het niet goed.

Vandaag werd ik voor het eerst wakker zonder een idee te hebben welke dag van de week het is (donderdag of vrijdag). Ach boeie! Om 8 uur stond mijn taxi klaar en kreeg een voucher voor later. Dus daar ga je dan met een wild vreemde mee. Ik kwam erachter dat ik helemaal niet precies wist hoe de reis er naartoe eruit zag. Kreeg geen kaartjes en mijn spaans is nog steeds niet zo goed.... hmmm. Alles ging goed en ben goed in Nazca aangekomen. De volgende keer wat beter navraag doen. Wel gek, ben je projectleider en kan je een team leiden maar jezelf.....

Dus daar sta je dan naast het vliegtuig!!!! Ja, dat lees je goed want vandaag heb ik gevlogen over ..... de lines of Nazca. Dit zijn de overblijfselen van een van werelds grote mysteries. Moet je voorstellen in de Pampa Colorada (woestijn) is op een oppervlakte van 500 vierkante km een hoeveelheid van 800 lijnen, 300 geometrische figuren en 70 dieren en planten afbeeldingen. De lijnen en afbeeldingen zijn gemaakt doordat men de zwart geblakende stenen hebben verwijderd en aan de kant van lijnen gelegd. Wie ze heeft gemaakt is niet bekend. Maria Reich heeft het meeste onderzoek hierna gedaan en denkt dat ze door de Paracas en Nazca volkeren in 900 voor Chr. tot 600 na Chr. zijn gemaakt. En waarom vraag je je dan af. Dat weet dus helemaal niemand. Maar het is wel een bijzonder om die afbeeldingen (rond de 150 m. groot) en lijnen te zien. Die lijnen zijn dus ook kaarsrecht en kilometers lang. Hoe ze dat gedaan hebben zonder vliegtuigen is echt bijzonder knap.

Hier zie je en vogeltje, en ook hoe groot het is want je ziet ook de snelweg

Dit is een afbeelding van een kolibri vogel

In de middag ben ik nog meer te weten gekomen over de lines. Ben namelijl naar het Maria Reick Centre gegaan, dit stond niet in de Lonely Planet, en heb daar een persoonlijk uitleg gekregen door iemand die het werk van haar wil voor zetten en haar ook nog persoonlijk heeft gekend (Maria is in 1989 overleden). Er zijn drie aspecten die waarschijnlijk een grote rol spelen in de afbeeldingen, deze zijn: water, kalender en richting.

Aangezien de woestijn hier bijna de droogste van de werelds is (dit had ik trouwens niet verwacht dat er woestijnen zijn en dan ook nog een van de droogste, ongeveer half meter per 1 a 2 jaar), is water essentieel. Met name de trapezium vormen zijn een verwijzing naar water. Het schijnt dus dat als je in de grond gaat graven je dan grond wate kan vinden. Om het deze manier te markeren kan je het dus voor volgende generaties makkelijk maken. Daarnaast hebben de afbeeldingen waarschijnlijk te maken met de indeling van het jaar. Bepaalde beesten hebben een lijn die precies overeenkomt met de baan die de zon zal afleggen bij bv. de langste of korste dag van het jaar. De aap schijnt ook overeenkomsten te hebben met de Grote Beer. Het is wel vreemd dat de aap wordt gebruikt omdat dit beest helemaal niet in de woestijn voorkomt. Dit zal waarschijnlijk beteken dat de mensen contact hadden met mensen aan de andere kant van de Andes waar het oerwoud was. Ze hebben trouwens ook een mummy gevonden die speetogen had, dat kan dus betekenen dat er uitwisseling was met Japan. Knap he, dat ze toen al konden.

Het laatste aspect is richting aangeven, zeg maar een grote ANWB bewegwijzering.

Hiermee is nog lang niet alles opgelost maar wel een beetje.

Als je goed kijkt zie je dat de afbeeldingen ´gewoon´ kaarsrecht over de bergen heen zijn gemaakt!

Als je Nazca in Google Earth intikt moet je het ook kunnen zien!

Vanavond neem ik de nachtbus met Cruz del Sol (meeste luxe bus die kan verzinnen met zelfs draadloos internet erin) ik had deze blog dus gewoon in de bus kunnen bijwerken als ik een laptop heb. Tot die tijd moet ik maar doorkomen, het stadje heb ik wel gezien en er valt weinig te beleven. Ga nog wel naar een lecture over de lineas maar dat is pas om 7 uur.
Dus maar heel lang geluncht totdat er op een gegeven moment zo´n mannetje aankomt met een grote 500 Watt speaker en microfoon. Begint te zingen en kon hem zeer goed verstaan ondanks dat ik slechthorend ben ;) Het grappige is dat iedereen in het restaurant het de gewoonste zaak van de wereld vind en ze hem dus geen aandacht geven. Zelfs de eigenaar keek niet eens op.

Nog een grappig detail. Het is vrij duur om mobiel te bellen (heb wel een Peru nummer maar weet het niet uit mijn hoofd dus dat komt nog wel) dus heb je overal publieke telefoons. Bij dit restaurant hadden ze speciale telefoon waar je met munten kon betalen, met een ketting aan het hek voor het raam vast gemaakt en de een draadje loopt door het raam het restaurant in. Zo in de wanddoos. In NL heb je dure abri´s hiervoor nodig.

Was net nog met miss B aan het Msn-nen en dan mis ik NL wel een beetje. Op zo´n dag als vandaag is het best wel moeilijk om contact te maken met mensen omdat je zo kort blijft. Maar ze wist me blij te maken met een filmpje van badminton. Voelde ik me toch minder ver van huis. Als je dit ook wil zien, kan.
De eerste is de derde set heren enkel tegen OSM Maarsen en was het 1-1 en in de deze derde set won in net met 30-29. Het was super spannend (ook al kan je dat niet zien in de film) en de dames durfden dan ook niet te kijken...
De tweede is in de tweede set, hier zit wel actie in.

http://www.youtube.com/watch?v=7SnVqrm-oPk

http://www.youtube.com/watch?v=A1fSCK3CSw8&feature=related

Ok, de zon is wat minder fel dus ga maar eens naar buiten wat rondhangen.

Galápagos for the poorman

Ik vind het heel leuk om te lezen dat zo veel mensen zulke leuke comments schrijven, dat stimuleert om jullie zoveel mogelijk te voeden met wat ik beleefd heb, wat ik nog ga beleven is geen gebrek aan vertrouwen hoor ;)

Vanochtend ben heel vroeg opgestaan want ik had een excursie georganiseerd om naar Islas Ballestas te gaan. Dit is een klein eilandje voor kust van Paracas (dichtbij Pisco) wat heel bijzonder is wat betreft de beesten die er leven. Toen we weg voeren werden we al verwelkomd door een aantal dolfijnen. Het scheen erg bijzonder te zijn dat je ze ziet. Twee kwamen zelfs heel dichtbij, zoals je ook kan zien op de foto!
Voordat ik bij dit eiland aan kwam, konden we het mysterieuze Candelabro in de rotsen te zien is. Het is een soort linea zoals ik in Nazca ga zien (toch een vooruitblik ;) ) in de vorm van een kandelaar of cactus. Wat het precies is weet niemand er zijn wel 20 verschillende theorien wie het gemaakt heeft en waarom. Niettemin blijft het bijzonder om zo n inscriptie in een rots te zien.
Vervolgens zijn we doorgevaren naar het eiland Ballestas. Dit was heel bijzonder ik heb nog nooit zoveel beesten op zo n kleine ruimte gezien. Er waren wel duizenden en duizenden vogels, in totaal zo n 9 soorten waaronder ook pelicanen en aasgieren, hmmmm.

Die zwarte vlek aan de linkerkant zijn allemaal vogels....

Zeeleeuwen en pinguins waren er ook in grote getallen, dus een hele verscheidenheid in beesten. Dat is ook de reden van de bijnaam Galápagos for the poorman. Het krioelde van de vogels, er werd ook gewaarschuwd dat het wel handig kan zijn een hoed op te doen in geval van een Full Hit. Gelukkig bleef het bij mij alleen bij een schampschot op mijn arm....
Die zeeleeuwen maken trouwens met zn allen een lawaai! Het leek wel alsof je in een overvolle stal met koeien bent die constant aan het loeien zijn en in die stal staan dan ook een hele zooi geiten die daar weer bovenuit willen komen. Zo klinkt dat! Raar he, dat ze dan nog wel zeeleeuwen heten ipv zeekoeien!
Die pelikanen zijn ook camicaze vogels, ze vinden het heerlijk om 10 cm boven het water te vliegen en dan nog net voor onze boot uit passeren. Wel bijzonder allemaal om deze dieren in het wild te zijn nu het nog kan want de dolfijnen, pinguins en wat soorten vogels staan op uitsterven. Zielig he?

Op de terugweg nog gezien hoe die vogels vissen vangen. Het is klap, klap klap en dan schieten ze met een noodgang (niet zo snel als ik kon sandboarden natuurlijk ;) ) het water in en komen er met een vis uit. Slimme beesten.

Voordat ik weer naar Haucachina ging, in Ica gestopt en lekker geluncht. Had o.a. een Tortilla besteld, nou dat was lekker. Het was een soort pannenkoek maar dan gevuld met groentes, die ga ik nog wel vaker eten hier. Eigenlijk moet ik het recept maar gaan achterhalen...

Nog een wat minder vrolijke kanttekening: vorig jaar is er op 15 augustus een aardbeving geweest. Ik heb hier zelf niets van mee gekregen (verbaasd me ook niets als ik gemiddeld 1x in de week het journaal zie) maar dit heeft nog al wat inpact gehad. Veel gebouwen zijn ingestort en daardoor zijn er een groot aantal doden gevallen. De schade is nog steeds te zien omdat de mensen geen geld hebben om het te repareren. Aan zulke dingen merk je dan toch wel dat het een arm land is.
Op onderstaande foto zie je de boulevard die op een aantal lijnen verzakt is.
Vanmiddag ben ik maar in het internetcafe gaan zitten want de zon kan ik toch wel beter even mijden als die op zijn felst is. Trouwens ik had in Ica het idee dat ik in India was. Overal touk touks en maar scheuren en toeteren. Het blijkt dat je een touk touk mag rijden zonder vergunning... en dat is wel te merken. Morgen ga ik er weer vroeg uit om wat lineas te bekijken. Hmmm wat zou dat nou zijn, he?

Een oase van ´rust´

Gisteren ben na een busrit van ca. 4 in Huacachina aangekomen, dit is een klein plaatsje buiten Ica. Het is een heel klein maar bijzonder plek omdat het een oase is midden in de woestijn. Het midden van het plaatsje is een vijver met daaromheen palmbomen en wat hotels en huizen, That´s it! Heb een hostel uitgezocht, bleek wel een onwijs party hostel te zijn dus voordat ik naar bed ben gegaan nog een biertje gedronken aan de bar. Maar had en als snel gezien.


Vanochtend zou ik een uitstapje maken maar wegens te weinig animo ga ik die morgen doen. Dus heb lekker in de schaduw een paar uur een boek gelezen. Ik dacht verstandig te zijn om niet in de volle zon te zitten maar het mog niet baten, ben wel een kreeftje geworden. Het mag de pret niet drukken!
Lekker gelunchd aan de oever, was niet verkeerd, kan ik je vertellen!
Aan het eind van de middag heb ik iets super cools gedaan..... een duin buggy tour met sandboarding!!!! Kan niet eens snowboarden maar dat terzijde. Moet je voorstellen een grote buggy waar ongeveer 8 man in kan en die scheurt door de duinen heen. Maar goed dat ik in de gordels zat anders was de kans groot dat ik eruit viel.

Het rijden was afgewisseld met sandboarding. Dit was echt cool. Lig je op een sandboard en glij je als een gek zo´n honderd meter naar beneden. In het begin was het wel even slikken maar ik dacht als ik zonder ski ervaringen in Stockholm van de rode piste af kan, dan kan ik dit ook! Mijn laatste glijrit was echt kicken. Ik was als enige die wat meer de duin op liep en ben toen als een gek naar beneden gegleden. Bijna beneden ging wel super hard, en moest wel even slikken ook omdat ik over een wat ruw gedeelte gleed. Maar kwam uit eindelijk tot stilstand met mijn mond vol zand en waar ook nog meer. Het was super, heb er een een filmpje van laten maken maar die kan ik niet uploaden.



Trouwens, zonondergang is hier echt mooi, alles krijgt een rode gloed.

Ruud van Nistelrooy in Lima?

Vandaag was weer een super goede dag, erg veel gelachen!!!

Gisteren ben ik op tijd naar bed gegaan, was toch helemaal ingemaakt met pool. Ik had wel twee excuses; jetlag en bier :) Volgens mij heb ik wel 11 uur geslapen maar ben nu wel aangepast aan de locale tijd!

Vanochtend geprobeerd om mijn volgende stappen te regelen maar aangezien mijn tas er nog niet was, was het toch beter om te wachten met reserveringen maken totdat het er echt is. Dus zijn we met z´n drieen naar Pachacamac gegaan. Dit is een ruine vanuit de pre-inca tijd. Het was gebouwd 200 jaar voor Chr. en was een belangrijke tempel voor 1000 jaar lang. Doordat het in de meest droge woestijnen van de wereld ligt was er nog veel overblijfselen bewaard gebleven. Ook al lijkt dit spectaculair om te lezen in werkelijkheid viel het nogal mee. Een paar stenen in de woestijn maar wel met heel mooi uitzicht op de zee!!!

Op de terugweg weer met de busjes gegaan, hier worden we steeds beter in. Gelukkig was Richard ook mee en hij spreekt al een aardig woordje spaans. Dus in de bus heb ik mijn spaans verbeterd en hardop hem na gesproken, tot groot vermaak van de vrouw die naast ons zat. Daarna een taxi aangehouden door mijzelf en die bracht ons naar Miraflores.
Eenmaal in Lima lekker geluncht en daarna naar SAE (South American Explorers, soort club waar je lid van kan worden en dan voor reizen en slapen korting krijgt, ik ga dat niet doen omdat ik het er niet uit ga krijgen en beperkt mij misschien in mijn keuzes) gegaan. Wel twee engelse leesboeken gekocht) ook al was ik geen lid. Daarna toch maar weer een winkel in om boxershorts te kopen, wie zegt dat mijn tas vandaag wel aankomt. Dit was wel lachen. Moet je voorstellen 4 rekken vol herenondergoed met allerlei kleuren. Ik was al ruim vijf minuten aan het zoeken naar mijn maat. Ik kon namelijk alleen maar S-jes vinden. Op zich kon ik dat wel begrijpen omdat die mannetjes hier niet zo groot zijn, maar toch, allemaal S-jes vond ik wel wat overdreven. Op een gegeven moment in mijn beste spaans: Signorita, perdona, quiero un Large? In een fractie van een seconde had ze een L. Ongelovelijk, ik stond al minuten voor dat rek.
Wat bleek nu, ik zat mijn neus te kijken. Op elk label stond een S van Sol, de lokale munt eenheid dus dat was niet de maat. Wat voelde ik me dom maar er werd hartelijk gelachen om mij.

Ik heb ook nog een muziek cd van Grupo 5 gekocht, dit is de meest populaire muziek in Peru, dat kan natuurlijk niet ontbreken in mijn collectie. Verder nog wat rond gebanjerd richting hostel. Ik vind Lima eigenlijk wel een relaxte stad. Het is lekker warm maar je zweet niet en schoon, het verkeer rijdt rustig en toetert nauwelijks. Mensen lopen veel en er is niet veel hoogbouw. Tussen de kleurige huizen zie je af een oud huis dat er zo schilderachtig is dat ik wel een foto moet maken.Vooral als er toren hogen cactussen voor staan. Als ik een NL ben, ga ik zeker een hele mooie cactus voor in mijn huis kopen.

Nog een mooie sunset gezien en wat foto´s gemaakt voordat we naar ons hostel zijn gegaan. En daar lag mijn tas, yes, yes!!!! Toch wel fijn, ook al heb ik mij prima vermaakt zonder. Dat betekend dus dat ik morgen weer verder kan. Heb al een plan gemaakt maar ga ik niet vertellen, maar het het zeker de moeite waard om mij te blijven volgen.

Nu zullen wel denken waar die titel op slaat. Vandaag had ik veel met Richard gepraat, toffe droge engelsman trouwens. Wat bleek toen hij mij voor het eerst zag dat ik de tweeling broer van Ruud van Nistelrooy was. Dit geloofde hij echt, was wel lachen. Gelukkig wist ik net genoeg van hem af dat het een voetballer was, maar voelde me toch wel vereerd. Rich heeft het zelfs als titel voor zijn Facebook gebruikt! Straks maar even weer met hem poolen en hem natuurlijk in maken!
Die gozer die naast mij zit, dacht precies hetzelfde als Rich. Niet te geloven dit!