Toch al door naar Antigua

Vanochtend heerlijk (vroeg) wakker geworden in Guatemala City. Heb echt geslapen als een blok, was ook 24 uur achter elkaar wakker gebleven. Alles ging gisteren goed, beetje vertraagde vlucht maar mijn taxi stond er nog steeds. Toen we naar het hotel reden kwamen er weer veel herinneringen uit Zuid Amerika naar boven. Het lijkt ook best veel op elkaar tenminste zo op het eerste gezicht.

Na een heerlijk ontbijt met de receptionist gepraat, toch wel lekker als iemand je in het begin wat op weg helpt hoe dit land werkt. Om een lang verhaal kort te maken, geld gepind, taxi besteld en voor dat ik het wist, zat ik al in Antigua. Guatemala City is namelijk niet echt een stad waar je lang wil blijven en ik wilde eigenlijk nog een dag langer in GC blijven maar dit is veel beter. Ook was het beter dat de taxi mij rechtstreeks bracht. Scheelde niet veel geld maar wel tijd.

 

Bij binnenkomst merkte ik al meteen dat ik een goede keuze had gemaakt om naar deze stad te gaan. Netjes, overzichtelijk en heel mooi. De stad staat ook op de beschermlijst van Unesco, en terecht! Een (betaalbare) slaapplek vinden was wat lastig maar gelukkig hoef ik niet helemaal op een Shoestring te reizen. Vind het namelijk wel fijn om een eigen kamer met badkamer te hebben.

Ben daarna in het stadje wezen rondstruinen. Het is hier rustig maar wel veel toeristen en dat is op zich wel fijn. Merk dat mijn Spaans redelijk snel terug komt maar er is veel weg gezakt dus in het Engels spreken is veel prettiger. Met de taxi chauffeur moest ik wel Spaans spreken en het verbaasde me hoe snel ik woorden kon oppikken. Wel fijn! 

Lekker luxe geluncht, vond dat ik dat wel verdiend had na al dat vliegtuig eten. Had ook een mooi uitzicht over het plein met kerk. Daarna het stadje verder ontdekt. In de loop der eeuwen zijn er veel aardbevingen gebeurt en dat is ook nog wel te zien aan de ruines. Vind wel dat dit meteen een heel rustieke en tijdloos beeld geeft. Eigenlijk horen de auto’s hier niet in de straten te rijden.

Voor morgen heb ik een tour naar een van de vulkanen geboekt. Er is hier zelfs een vulkaan waarbij je regelmatig nog de vloeiende lava ziet stromen. Maar helaas ga ik dat niet zien….

Voordat ik bij het bureau was om deze activiteit te boeken, kwam ik midden in een possessie terecht. De mensen zijn hier overwegend katholiek en de Pasen is binnenkort dus is het niet zo verwonderlijk om dit te zien. Maar toch was het wel verrassend. Er was een mooie praal baar gemaakt met oa het kruis van Jezus en dit werd gedragen door allemaal kinderen. Dat had ik nog nooit gezien. Het gevaarte leek mij ook erg zwaar dus had meteen medelijden met ze. Ok, het waren wel veel kinderen maar toch! Op het filmpje kan je het beter zien hoe ze onder het gewicht zwoegen.

 

 

Ga zo nog ff naar buiten om een biertje te drinken. Ben wel heel moe maar moet gewoon ff doorbijten en dan ben ik weer snel van deze jetlag af :-)

Central America here I come!

Yes, mijn reis naar Midden Amerika is begonnen!!!!

 Op dit moment zit ik op het vliegveld van Houston te wachten op mijn vlucht naar Guatemala. Vlucht ging goed, lekker wat geslapen, films gekeken en alvast wat in de LP gelezen (tja, moest er een keer van komen). In totaal moet ik 8 uur wachten om dit saaie vliegveld weer te mogen verlaten. Kwam er ook achter dat mijn telefoon het hier niet doet:-( Gelukkig heb ik bij de Presidents Club wel een gratis wifi gevonden dus kon relaxed mijn mail en fb checken op mijn eigen Netbook. Hoe relaxed is dat? Leonie ook op deze manier nog gefeliciteerd met je verjaardag! Zelfs nog leuk geskyped! Het lijkt alsof ik helemaal niet zover van huis bent. En het moment van uitzwaaien op Schiphol door Japke en Joris lijkt ook net gebeurt te zijn.

 

In de Fox Sports bar een wel verdiende biertje besteld en de laatste twee afleveringen van Martijn in China gelezen. We lijken net twee magneten die elkaar afstoten. Hij weer naar NL en ik snel daar weg. Wel fijn dat hij weer thuis is na al die stress om de hangbruggen goed gemaakt te krijgen (www.hollandplatforms.com). 

 Ga zo maar naar de gate voor mijn vlucht naar Guatemala City (2 uurtjes en als ik aankom is het 4 uur ’s nachts voor mijn gevoel, gelukkig staat er al een taxichauffeur met een bordje met mijn naam op me te wachten), wel nog ff afrekenen. Jemig wat een rare bediening. Wil ik betalen, kan dat alleen mijn ‘server’. Weet ik veel wie dat is… Lekkere service zo. Het is zowiezo goed te merken dat ik in Amerika ben. Om het land binnen te komen, gebruiken ze van alles om te achterhalen dat je niet verkeerd bent: interview, 3D-body scan, vingers- en oog scan. Daarnaast veel mensen met overgewicht en dan ook met een bijzondere kledingsmaak. Over kleren gesproken, ben benieuwd wat Stefanie van mijn kleren vindt. Heb toch wat meegenomen wat volgens haar eigenlijk niet meer kon… Maar op vakantie toch wel? :-)

Going home;(

Gisteren heb ik mijn laatste island hopping gedaan. Ik vind dat echt heerlijk om te doen, het is relaxed en afwisselend en je ziet veel van de eilanden. Deze keer weer in een limestone grot geweest en een landbrug gezien.

Vandaag ben ik vroeg uit El Nido vertrokken, tenminste dat was de bedoeling maar uiteindelijk ben ik in Puerto Princessa aangekomen. Stoffig en bezweet. Ga zo lekker een douche nemen en mezelf op een wel verdiende massage trakteren. Moet toch een aantal uur hier doorkomen want vanavond vlieg ik naar Manila. Ga daar waarschijnlijk midget wrestling kijken. Is dus Midget Boxing geworden en ik was de scheidsrechter. De rechter Midget heette Jonathan! en die heb ik dus laten winnen;)

Zat vandaag wel wat in de rats omdat gisteren mijn reservering van mijn vlucht naar huis niet meer bestond. Telefonisch kon ik Cathay niet bereiken en internet heb je natuurlijk niet in een van. Ik had al een Jaap gevraagd of in geval van ik bij hem zou kunnen slapen. Dit was natuurlijk prima en ik zou dan meteen naar een groot Nederlands feest mee kunnen. Klonk goed!

Gelukkig was mijn reservering vandaag wel bekend en heb mijzelf online ingecheckt! Voelt wel goed, kom ik op tijd aan in NL. Wel wat vroeg (rond 7 uur 's ochtends, vlucht CX271) dus als je vroeg wakker bent en het leuk vind om mij van Schiphol te halen, zou ik dat heel leuk vinden. 

Tot gauw!

Official Open Water Padi

Doordat een paar dagen op dezelfde plek ben geweest, heb ik lekker kunnen uitrusten. Heerlijk het enige wat ik moest doen, was op tijd bij de boot verschijnen voor island hopping. Behalve die ene dag want die heb ik heel anders besteed: heb mijn Open Water Padi afgerond.

 

Mijn oren waren weer in orde en wilde het eigenlijk wel proberen. De theorie en ervaring zit nu nog goed tussen mijn oren dus ik zou zo verder kunnen gaan op de dingen die Manu mij goed geleerd heeft. Dus heb een Padi school gevonden en uitgelegd dat ik alleen nog 2 duiken hoef te maken om mijn cursus helemaal af te ronden. Ook verteld over mijn oren en ze zeiden dat ik de volgende ochtend om 8 uur zou moeten komen en dan zouden ze alles doornemen. En alles bleek in orde te zijn! YES!

Maar ja, nu moest ik weer het water in en de herinneringen van mijn laatste duik kwamen wel weer boven. Was er wel een beetje nerveus onder want hoe zou mijn oor nu reageren? Ik heb dit ook aan OJ verteld want het is beter om boven water zo transparant mogelijk te communiceren want onderwater is dat verrekte moeilijk.

Dus ik heb mijn eigen gear assambled en we zijn toen in de boot gestapt. En daar ging in dan het water in.

Het afdalen langs het touw heb ik heel rustig gedaan. Voelde me niet helemaal op mijn gemak. Maar de afdaling ging goed en op een gegeven moment was het equaliseren goed gelukt. Toen hebben we nog een aantal verplichte oefeningen uitgevoerd. Ik moest toch laten zien wat mijn vaardigheden waren. Natuurlijk gingen die goed want ze waren me goed aangeleerd.

En toen begon de exploring. Wat ik niet wist, is dat er twee duikers mee gingen. De leraar en een fotograaf met beide een onderwatercamera. Dus van al het moois wat er was, zijn foto's gemaakt.

Tijdens de eerste duik zwom ik ook langs een hele school gele vissen, de naam ben ik even kwijt maar het beeld van hen niet.

Na de CESA weer aan boord geklommen en zijn we naar een strand gegaan voor lunch. Hier moesten we minsten 45 minuten wachten voordat de volgende duik gemaakt kon worden.

De volgende duik zijn we 46 minuten onder water gebleven en ook tot een diepte van 16 meter gekomen. Deze duik moest ik ook navigeren. Dit ging best goed, behalve bij het keren zat ik er 90 graden naast waardoor ik een vierkant wilde zwemmen. Gelukkig had ik snel door dat de omgeving toch wel helemaal nieuw was en dat er iets niet goed was.

Ja en toen kwam ik boven water en had ik laten zien dat ik het Open Water Padi waardig ben! YES! Toch gelukt naar al die moeite! MAnu nog bedankt!

Tour A & C at Bacuit Archipelago

Waarschuwing: Als je snel jaloers bent en het in Nederland slecht weer is, dan kan je dit bericht beter overslaan;)

Het is hier echt schitterend! Moeilijk te bereiken per land maar als je eenmaal bent dan ben je reis al lang  vergeten. De afgelopen 2 dagen ben ik gaan island hoppen in de Bacuit Archipelago. Dit is een gebied met allemaal eilenden voor de kust van El Nido. Het lijkt wel alsof iemand een handenvol met eilanden hier heeft neergegooid.

 
Zowel tour A en C heb ik gedaan, elke dag een tour. Goed principe. Om 9 uur verzamel je bij het kantoortje, wacht je tot de groep compleet is en dan  gaan je aan boord. De groep bestaat uit 6/8 personen. Wel leuk want op deze manier leer ik veel mensen kennen. Nu ik hier een paar dagen rond loop begin ik al best wat mensen te kennen.

Vervolgens vaar je naar een eiland en gaat de boot voor anker. Je kan dan naar het strand, gaat zwemmen of snorkelen. Inmiddels heb ik al best wel wat eilanden gezien en de een is nog mooier dan de ander.

Een paar wil ik toch in het bijzonder noemen: Secret Lagoon, Secret Beach, Helicopter Island en Matinloc Shrine.

Secret Lagoon is een kleine lagoon waar je alleen kan komen door een kleine opening in de lavarotswand. Eenmaal daar tref je de een lagoon aan die helemaal omringt is door rotsen. Op een gegeven moment was ik helemaal alleen in die lagoon en dat voelt fantastich. Om het ook vast te leggen heb ik mijn camera in een waterdichte tas gedaan en weer naar de lagoon gegaan. Helaas is het super moeilijk om op de foto vast te leggen wat ik in werkelijkheid heb gezien. Maar de foto zit wel in mijn hoofd.

Secret Beach is vergelijkbaar met de Lagoon alleen zit er dan ook nog een strandje bij. Hoe relaxed is dat. Op de terugweg ben ik wel gestoken door een jellyfisch. Jemig wat doet dat pijn! Heb dit nog nooit eerder meegemaakt en dat ik wil ook wel zo houden. Het lijkt wel of er met een heet en scherp voorwerp constant op mijn schouder wordt gedrukt. Niet tof. De volgende ochtend was het wel weg, gelukkig.

Op helicopter island waren er boxen waar zeeschildpad eieren in zaten. Op zich was er niets te zien omdat ze in het zand liggen maar ik vond het wel goed dat ze deze boxen plaatsen. 

Trouwens op Matinloc Shrine is er  een heuse kerk gebouwd. Het is een hartvormig eiland en waarschijnlijk zo bijzonder dat het nodig was om een kerk met allerlei beelden te plaatsen.

Rond het middaguur blijven we meestal wat langer op het eiland en wordt er voor iedereen een lunch gemaakt. Die heb je natuurlijk ook verdiend van al die energie die het genieten hier kost;)

Bij terugkomst nog even in de hangmat liggen en de laatste zonnestraaltjes mee pikken.

 Nog wat foto's voorals het nog niet duidelijk is hoe het er hier uit ziet;) Wel goed om te merken dat ik dacht dat het zondag was terwijl het al maandag was. Goed teken!

Roads and reward

Het is al weer even geleden dat ik geschreven heb, sorry, maar ben de laatste paar dagen druk bezig met vakantie vieren in El Nido. Het is hier zo mooi;)

Op de 17e ben ik naar El Nido gegaan. Dit was een ritje met veel deja vu's. Het begon al met dat mijn verkeerde hotel was opgeschreven dus ik heb lang gewacht, een aantal sms's geschreven maar geen respons. Uiteindelijk heb ik via de receptie toch een van met airco weten te regelen. Dit leverde me een vertraging van 4 uur op (was ik daarvoor zo vroeg opgestaan????).


Dus uiteindelijk vertrekt de van. Helemaal volgepropt met mensen en tassen. Gelukkig mocht ik voorin zitten dat betekend dus een eigen ventilator in je gezicht en been ruimte. Wat geslapen in het vannetje en wat gelezen met muziek erbij. Ergens in Roxas geluncht, en weer terug gegaan omdat iemand z'n ipop had laten liggen, en toch nog even van de verharde weg om langs het huis van de driver te gaan die de was ophaalde. Schoot lekker op zo! 

Over de weg gesproken, kreeg echt weer de beelden voor me te zien van de Fucking Road in Cambodja en mijn drift experience in Namibie (gelukkig zat ik zelf niet achter het stuur). Echt een groot gedeelte van de weg (280 km) is niet verhard. Je merkt o.a. daardoor dat de Filipijnen nog een derde wereld land is. 

Na ruim 6 uur en eigenlijk 10 uur na mijn oorspronkelijk vertrek kwam ik aan in El Nido. Had een cottage gehuurd in Viewdeck. Leek mij wel prima. Totdat ik de steile trap zag. Lekker ook dat nog.Maar na een lekker! koude douche en gerelaxed op mijn prive balkon met echt schitterend uitzicht, vergat ik al snel de rit.

Trouwens, wel heel erg fijn is het dat ik elke ochtend een sms stuur naar Rudy en een paar minuten later, komt mijn ontbijt eraan. Hoe relaxed is dat?


 Vooral toen in op het strand aankwam en zag hoe mooi dit dorp in de baai ligt. Beschermd door de hoge rotsen. De spanjaarden noemenden het niet voor niet El Nido wat Het nest betekent. De ondergaande zon was echt fantastich. Hier kan ik verder niets aan toe voegen. Zeker een goede beloning voor de moeite die het kostte om hier te komen.

Sabang and more...

Vandaag was weer een actieve dag en dat was heerlijk (behalve dat mijn wekker om 6 uur ging...;( ) Na mijn ontbijt stond het busje (met een heerlijk airco) al klaar. Als eerste gingen we naar de een bijzonder rots waardoor je naar boven kon klimmen. Voor dat je van het uitzicht kon genieten moest je er wel wat voor over hebben. Er werden helmen en handschoen uitgedeeld. Dacht dat dat wel een beetje overbodig zou zijn. Niets was minder waar. De klim naar boven was best moeilijk. De ruimtes waar je doorheen moest heel klein, alsof het voor Filipino’s gemaakt was. En de rots was heel scherp.

Ik weet niet precies wat voor een materiaal het was maar heb het al wel vaker hier gezien. Het uitzicht was heel mooi! En in de verte kon je al de rots zien waardoor de Sabang rivier loopt. En er werden verkoelende doekjes uitgedeeld. Wat een uitvinding!

Helaas was er geen lift naar beneden en moest dezelfde weg weer terug genomen. Dit vond ik eigenlijk nog moeilijker dan naar beneden. Na een verkoelend drankje even naar de CR. Die was hier wel heel bijzonder (gezellig?).

De volgende stop was het mangroven bos. Wat ze hier op Palawan goed doen is Eco-toerisme. Ze hebben door dat als je goed met de natuur om blijven gaan dat ze er dan het meeste voordeel van hebben (en ook het nageslacht). Zo heeft een mijnbedrijf geen licentie gekregen om hier mineralen uit de grond te halen. In Puerto Princessa (de schoonste stad van de Flipijnen) is het zelfs verboden om afval op de grond te gooien en krijg je boetes die zelfs tot een aantal dagen gratis accomodatie oplopen. Wat ik ook wel bijzonder vond om te horen, is dat Palawan en Borneo vroeger aan elkaar zaten. Vandaar dat de natuur veel op elkaar lijkt.

Ok, de mangroven bos. Echt bijzonder, vooral als je weet dat de bomen die ik zag wel tegen de 300 jaar aan zaten. Mangroven bossen zijn heel belangrijk voor de natuur want veel vissen leggen hun eitjes tussen de beschermende wortels en ze zuivere het brakke water. Hierdoor komt er schoon water de zee in waardoor het koraal weer goed kan groeien en weer een habitat voor veel vissen kan zijn. Ingenieus system. In het bos ook nog een monitoring lizard gezien een giftige slang…

Onze gids ging op de terugweg ook nog voor ons zingen. Wat wil je nog meer!

Oh ja, nog een bijzonder detail. Er werd ons na de bootrit een lokale lekkernij aangeboden. Houtworm met ui en knoflook. Yammie, goed dat ik vegetarisch ben. De houtwormen waren zo groot als een regenworm.

Hierna kwam het doel van vandaag in zicht. De Sabang underground river. Doordat het hier hoogseizoen is moesten we lang wachten voordat we aan de beurt waren. Dus er was voldoende tijd voor een lunch, strandwandeling en een duik. Daarna mochten we in de banka stappen. De zee was wel heel erg ruig waardoor de meiden van onze boot regelmatig een kreet lieten horen. Ik was eerder bezorgd dat mijn camera’s nat werden. Natuurlijk ging het goed maar soms hing de boot wel heel erg scheef.

Overgestapt op het land naar een nog kleiner bootje konden we eindelijk de ondergrondse rivier in. Dit was wel heel spectaculair. Vooral als je weet dat de rivier 8 km lang is. Voor de vele vleermuizen kan het waarschijnlijk niet langgenoeg zijn. Ook priester zijn gek op de grot want regelmatig zie je kruizen en een datum wanneer de grot gezegend is.

De grot is op het hoogste punt wel 65 meter hoog! Ook spreekt de grot tot de verbeelding omdat er veel figuren in de stalagnieten gezien worden. Zo heb je een sectie met groenten en fruit, bijbelse afbeeldingen en onder ander dieren. Op de foto kan je bijvoorbeeld een giraffe zien. De ondergrondse rivier staat op de lijst van Unesco en zit nog in de race om bij de 7 wereld wonders te behoren.

De terugrit verliep goed. Tijdens de boottocht genoten van het landschap. Echt dit zie je meestal alleen op plaatjes. Het is soms moeilijk om te beseffen dat je al dit moois nu in een keer heel makkelijk kan zien alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Met wat hulp van de zon wordt het zelfs nog een stuk mooier.

Eenmaal in PP aangekomen een welverdiende douche genomen. Het is wel koud water maar dat is juist wel verfrissend. Daarna mijn rit naar El Nido en de overnachting gemaakt. Dit schijnt de mooiste plek van Palawan en dus van de Filipijnen te wezen. Ik ben heel benieuwd…