' I love you'

Die ochtend er vroeg uit gegaan. Had nog wel de uitnodiging van een engels echtpaar gekregen om een in bar een biertje te doen maar die heb ik maar netjes afgeslagen. Nu begint dus de rest van mijn vakantie. Eerst weer de hele weg terug door Etosha en de nodige modderpoelen, gelukkig niet meer echt vast gezeten maar de schokbrekers krijgen het wel te verduren. Het is maar goed dat het een duitse degelijke auto is.

Dus op weg naar de kust. Ben gestrand in Khorixas een klein plaatje. Onderweg heb ik trouwens twee lifden jongens een lift gegeven. Het was namelijk zondag en de volgende dag moesten te ze naar school dus heb even voor schoolbus gespeeld. Was wel leuk om wat aanspraak te hebben. Zoveel k alleen maken is best wel saai. Ook al is het landschap heel mooi. Nog wel een grote vogel aangereden, soort kalkoen. Gelukkig geen barst in mijn raam. Stom beest ga dan ook niet op de weg zitten.

Dit is Bradley (en zijn vader) die ik thuis heb afgezet.

Kwam redelijke op tijd aan, heb een room gevonden en ben doorgereden naar Petrified forrest of zoals ik het noem: Harry Potter woud;) Dit is heel bijzonder want in het landschap liggen allemaal boomstammen uit de ijstijd die doordat ze onder de grond zonder lucht lagen, helemaal versteend zijn. Ze zien en voelen, soms zelf klinken als je erop klopt als een echte boomstam. Maar dat is niet zo want het zijn allemaal mineralen.

Bij die boomstammen groeien ook Welsitschia. Dit is een soort boom die heel langzaam groeit. De wetenschappers weten nog steeds niet goed hoe het in leven blijft in de woestijn als de wortels niet diep groeien. We doen een test: Raad eens hoe oud deze plant nu is? (ik zal niet kijken als je er 10 jaar naast zit...)Helaas wat er geen tijd meer om naar Twijfelfontein te gaan dus ben maar weer over de gravelweg teruggereden. En toen had ik zin om te gaan hardlopen. Het is inmiddels twee weken geleden dat ik iets aan sport gedaan heb dus had weer zin in iets actiefs. Van de hele dag in de auto zitten wordt je ook niet actiever. Dus ik lekker rennen naar het stadje en terug. Best wel zwaar want het is hier best heuvelachtig en warm en ik heb mijn hardloopschoenen ook niet bij mij.

Ging op een gegeven moment een jongen met mij lopen. Het vond het wel grappig wat ik deed. Alleen waarom ik het deed begreep hij niet. 'Why are you running?'. De mensen hier lopen om van A naar B te gaan en hardlopen doe je dus niet voor je plezier. Gekke witte man zou hij wel gedacht hebben. Op de terugweg liep ik weer langs het groepje meiden die op de heenweg iets tegen mij zeiden. Wat dat was hoorde ik niet. Dus zij zagen mij aankomen en liepen alvast naar de weg toe. Pas toen ik heel dichtbij liep zei de dapperste van het groepje: 'I love you!'. Ik moest hard lachen en liep rustig verder. Toch weer 40 min gelopen en het voelde heel goed.

Na het douchen weer een hele mooie zonsondergang gezien, ze blijven me verbazen.

Valentijnsdag

Na het avond eten nog even bij de waterhole gekeken. Toen ik er naartoe liep onweerde het al aardig en ook veel bliksem. Er was zelfs een bliksemlicht die ik zag die nog een paar minuten lang op mijn netvlies te zien was. Bij de waterhole waren wel wat dieren maar niet echt noemenswaardig dus ging er maar weer vandoor. En toen barste de hemel weer open. Jemig wat een regen. Dus ik rennen naar mijn huisje. Eindelijk gevonden. Paste de sleutel niet;( Opeens ging het licht binnen aan, wat vreemd dacht ik. Wat bleek nu is dat ik bij een ander huisje naar binnen wilde. Sorry! Dus ik weer wegrennen naar mijn eigen huisje. Ik was helemaal kletsnat toen ik daar aankwam. Maar de warme douche voelde des te beter aan.

Ik merk dat mijn nederlands wat moeizamer gaat, ik denk namelijk al helemaal in het engels en wil ook de zinnen op een engelse manier opschrijven. Dat gaat dus niet helemaal zoals bedoeld, maar jullie begrijpen vast wel wat er staat.

Vandaag werd ik wakker en toen was het zomaar Valentijnsdag!!! Ben benieuwd of ik er hier midden in Namibie nog wat van zal merken. Tijdens het ontbijt was alles normaal. Dus ben in de auto gestapt op zoek naar Olifanten, ja die schijnen bij deze lodge te zijn. Kreeg gisteren een tip van een medereiziger. Een duitser trouwens, en die zijn hier een a lot. Vanochtend in de Treffpunkt ontbeten, zittende tussen de duitsers. Namibie was ook ooit een Duitse kolonie en dat merk je dus. Veel (straat) namen zijn ook in het duits.

Ok, dus ik op weg naar die plek. Al rijdende zag ik dat ik niet meer heel veel benzine had. Zat nog te denken om terug te gaan maar al rekenende dacht ik dat ik het wel zou redden.... Dus ik lekker rijden. Zag ik in een keer een gebouw in de verte. Bleek dat de gate te zijn, was dus per ongeluk 40k te ver gereden, niet echt slim als je al denkt te weinig benzine te hebben. Maar het leverde me wel iets goeds op..... want ik zag mijn eeste olifant. YES!!! Het was een mannetje en heel groot. Lekker mooie foto's maken terwijl hij aan het drinken was en modder op zich aan het spuiten. Op een gegeven moment kwam hij wel heel dichtbij mijn auto. Hij was helemaal bang voor mij in tegenstelling tot alle andere dieren. Hij kwam zelfs zo dichtbij dat ik bang van hem werd;( Snel mijn raampje dicht draaien en alvast klaar zitten om de motor te starten. Gelukkig was hij niet zo erg geinteresseerd in mij als ik in hem. Maar mijn hart klopte wel heel erg hard daarna. Ik voelde me namelijk heel erg klein en kwetsbaar naast zo'n monster van een beest.

Daarna weer verder gereden en de giraffen, impala's, sprinbokken, gemsbokken, wilde beast en zebra's etc gezien. Toch maar weer eens proberen om van de main road af te gaan en zowaar zag ik weer een olifant, weer een mannetje. Hij stond midden op de weg en ging dus niet aan de kant. Heel rustig liep hij van mij weg dus ik rustig volgen. Af en toe keek hij om, om mij in de gaten de houden dus dan ik weer even stoppen. Plotseling verdween hij achter een bosje en kon hem niet meer zien. Dus ik rustig door rijden.... stond de olifant in een keer heel dicht bij mijn auto en hij vond het niet leuk dat ik hem volgde want hij maakte een indrukkend briezend geluid. Oe, toch maar rustig aan doen. Ik merkte dat ik dacht dat ik gewoon in de dierentuin aan het rondrijden. Doordat ik bang was voor de olifant merkte ik heel goed dat dit echt wilde beesten zijn en dat je dus erg moet oppassen.

Dit is een wilde beast, ik vind hem erg lelijk!

Bij terugkomst bij de logde toch maar proberen te tanken. Bleek er al 4 dagen geen benzine te zijn. Dat kan dus ook nog. Dat betekende dat ik net Halali kon halen 75k verder want daar was wel benzine. Na wat rondvragen bleek er buiten het kamp ook een lodge te zijn met een tankstation. Hier dus naartoe gereden en mijn tank vol gegooid. Voelt toch beter.

's Avonds nog een laatste rit gemaakt en weer een olifant gezien. Dus zowaar drie op een dag!!! Het had eigenlijk Olifantendag moeten heten in plaats van Valentijnsdag (want Valentijn heb ik dus niet meer gezien).

Bij het dinner kreeg ik een fles rose aangeboden. Heel lief van ze maar die kreeg ik natuurlijk niet op. De restende wijn heb ik aan een verliefd stel gegeven. Ook al hadden zij ook een fles, anderhalve fles rose moeten ze natuurlijk op deze dag ook wel op kunnen. Slapen ze lief van.....;)

From Halali to Namutoni

Na mijn slaapje maar even lekker naar het zwembad om af te koelen van alle gebeurtenissen. Had mijn zakmes maar meegenomen om te kijken of ik mijn camera nieuw leven in kon roepen. Helaas ging dit niet helemaal goed, wel weer netjes dicht geschroeft en nu kon ik tenmiste een beetje scherpe foto's maken maar erg zomen werkt dus niet. Zal dus in de volgende grote stad kijken of ze het daar kunnen repareren.

Na het zwemmen nog een trip gemaakt. Dit ging heel goed! Want de eerste van Big 5 gezien. De Big 5 zijn: Olifant, Neushoorn, Leeuw, Buffel en Luipaard. En het was een Rhino!!! Yes! Maar natuurlijk geen camera bij me;( Dus die kan ik niet laten zien. Kon niet zien of het een witte of zwarte Rhino was omdat dit afhankelijk is van de grote van de mond en hij stond met z'n kont naar me toe.

Natuurlijk stond er weer een giraffe op de weg. Het lijkt wel of ze dat leuk vinden;) Maar ik vind het niet erg hoor, kan ik rustig een foto van ze maken. Maar als je te dichtbij komt, worden ze wel een beetje bang van je en rennen ze heel elegant weg de bosjes in.
Die avond heel elegant als dinner wat boterhammen met jam gegeten. Had niet echt zin om in het restaurant te gaan zitten, ziet er ook niet uit hier en had ook niet zo heel veel honger. Redelijk vroeg naar bed want de volgende dag wilde ik vroeg opstaan want ik zou naar de laatste lodge gaan: Namutoni.

Namutoni is echt schitterend!!! Dit is echt de mooiste logde die ik heb gehad. Mijn huisje was heel groot met mooie lampen (dimbaar) en schilderijen aan de muur. De badkamer mocht er ook wel zijn. Over de hele breedte een glazenwand. Tijdens het douchen kon je dus zo de lucht zien. Gelukkig hadden ze er wel een schutting omheen gemaakt zodat je geen inkijk had.
Trouwens voordat ik aankwam, moest ik mijn auto op de parkeerplaats achter laten. Op zich is hier niets vreemd aan. Wel vreemd dat het niet dichtbij de huisjes was. Maar daar hadden ze wel een oplossing voor bedacht: golfkarretjes!
Echt waar, er stond een mannetje klaar met een golfkar om mij en mijn spullen naar het huisje te brengen. Super luxe! Maar toch niet helemaal, want dichtbij kwam hij niet, dus werden mijn spullen op een trolley geladen en zo naar mijn huisje gereden. Dit is echt verwend worden.

Het eten was ook heerlijk, kon gewoon uit een menu kiezen. Het restaurant en wat winkels was trouwens gevestigd in een mooi wit fort. Natuurlijk was er ook een zwembad bij. Maar het weer wilde niet meewerken toen ik daar lekker wilde liggen. Werd gewoon helemaal nat geregend. Dus maar lekker in mijn bedje gelegen. Merk het wel dat ik best moe ben. Slaap veel. Kom waarschijnlijk wel helemaal tot rust van mijn voorafgaande drukke weken. Bij terugkomst toch maar wat rustiger aan gaan doen.

Ik probeerde nog een filmpje up te loaden maar dat lukt niet echt. Dus stop er ook maar mee. Zit ook al wel lang achter de pc. Ga dus maar eens een hapje eten. Morgen is er weer een dag en zal dan wel wat verder typen;) Heb nog wel wat verhalen in petto!

Moddervast

Op vakantie maak je veel mee. Vaak (gelukkig) mooie dingen maar het kan wel eens tegen zitten. In Otjou wilde ik tanken, niet dat het nodig was, had nog een halve tank maar je weet nooit wanneer de volgend tankstation is. Dus wij tanken, kregen we de tankflap niet open. Ok, het is een vreemde auto dus misschien wat hader zoeken naar het knopje. Niet te vinden;( dan maar de handleiding erbij. Als man zijnde gaat natuurlijk niet je voorkeur naar uit maar als laatste redmiddel. Bleek ook geen oplossing te bieden. Samen met de mannen van het tankstation maar geconcludeer dat de klep vast zat.
Dus Avis bellen, wel 3x want het gaat hier allemaal niet zo snel. Uiteindelijk geregeld dat er nieuwe vervangende auto komt. Maar dat wordt wel morgen. Zolang ga ik dus niet wachten en we hebben afgesproken dat zij maar naar Etosha rijden en daar de auto omruilen. Zo gezegd zo gedaan. Kreeg weer een VW Polo maar dan sedan en centrale vergendeling. Dus dat gaat goed. En meteen een volle tank, prima deal dus.
Die dag naar de volgende lodge Halali gereden. Er is in Etosha een hoofdweg met allemaal kleine zijweggetjes naar waterholes en daar is de kans het grootst om dieren te zien. Dus in mijn nieuwe gehuurde auto lekker de kleine weggetjes opgezocht. Ik kon wel merken dat het veel geregend had omdat er veel plassen op de weg waren. Met name de kleine weggetjes waren erg modderig. Maar in een gehuurde auto durf je meer dan je eigen dus wat gas geven en het water spuit helemaal op. Wel cool eigenlijk zo'n safari rit. Tot dat....

Ja, tot dat je een modderpoel bij Salvadora tegenkomt die zo groot is dat de hele weg blank staat. Even goed kijken en hier kon ik prima langs als ik buiten de weg om ging rijden. NOT. Zat dus moddervast. Vooruit & achteruit, lukte dus niet.
Sta je daar in de middle of nowhere in de brandende zon. Wat doe je dan? Om je heen kijken of er ergens een 4WD in de buurt is. Niet dus. Nog een keer proberen, werkte ook niet. Dan maar uitstappen. Wel eerst kijken of er geen leeuwen of zo in de buurt zijn. Die lopen hier namelijk gewoon rond. Zag niets bedreigends dus maar even een kijkje genomen hoe vast ik zat. Verloor ook mijn slippers want dit is wel heel erge kleverige modder;(
Ik zag wel een uitweg maar dan moest ik meer naar rechts zien te komen. Daar groeide wat planten en was de grond stevig. Dus weer instappen, overal modder natuurlijk ook in de auto (en hij was nog wel zo schoon afgeleverd). En weer proberen. De modder spatte weer goed omhoog, misschien ook wel handig om het raampje dicht te doen (dus nu ook modderspatten in de auto)....

Na een aantal pogingen, lukte het!!!!! Ik schoot los en kwam weer op de droge weg terecht. Oh, wat was ik blij. Mijn hart klopte in de mijn keel en de adrealine stroomde rijkelijk in mijn lichaam. Maar ik was los!!!

Dus weer verder gereden maar niet heel veel gezien, was ook moe en wilde eigenlijk naar mijn logde om wat te gaan slapen. Nog even een foto maken de sign: stay in your car (dus niet gedaan, misschien ben best wel een beetje eigenwijs). Stop mijn camera weer terug in het dashboard maar iets te snel. Was de lens vastgelopen. Echt balen. Kon alleen nog maar vage foto's maken. Het zit echt niet mee vandaag ;(
Aangekomen in Halali wijst een van de mannen mij erop dat er wat loshangt onder mijn auto. Kan er nog meer mis gaan op een dag, dacht ik. Dus zij mij helpen, auto opgekrikt. Bleek het gelukkig de plastic bodemplaat te zijn. Met wat hulp van de mannetjes en mijn eigen tyrips, weer pico bello gemaakt.

Ik zat echt te denken morgen is het toch een ongeluksdag? Dus als dit op donderdag de 12e gebeurt, wat zal er dan op vrijdag de 13e gebeuren.....

Arriving in Etosha

Het heeft even geduurd voordat ik een bericht en eigenlijk meerdere berichten kon versturen. Afrika is in meerdere opzichten anders dan andere continenten. Een van die dingen is dat internet een zeldzaamheid is (en dus meteen ook erg aan de prijs;( ). Maar dat mag de pret niet drukken.
De laatste dagin Windhoek lekker gelaxed gedaan. Met een groepje Noren de stad verkend en natuurlijk goed nat geregend.
Ja het regend hier meer dan ik had verwacht, had ik nu maar mijn regenjas meegenomen.... Ja, de USB-kabel heb ik gevonden (2x) in een computerwinkel zijn ze niet te krijgen dus heb er maar een card reader bij gekocht. En ik heb mijn eigen weer in mijn tas gevonden.

Oh ja, de zonsondergangen zijn hier schitterend!!!

Die avond heb ik kennis gemaakt met Carmen, zij was op zoek naar een rit naar Etosha dus dat kwam goed uit dat ik ook die kant op ging. Had ik meteen een navigator voor onderweg. Het linksrijden is er al aardig ingereden;). Maar in het begin moest ik wel erg wennen. Ik moest ook veel denken aan mijn eerste keer links rijden in Nieuw Zeeland. Gelukkig is hier veel minder verkeer en ook minder wegen. Een navigator was dus niet echt nodig maar voor de gezelligheid des te meer.

Onderweg weer veel mee gemaakt met de auto maar dat staat in de blog: Moddervast.

Na ongeveer 5 uur rijden kwamen aan in Etosha park. Het is dan 10 februari rond 5 uur. Etosha is een van de beste natuurparken van zuidelijk afrika. De naam heeft het te danken aan de grote witte vlakte (Great White place). Want het was vroeger een meer maar het water is er niet meer dus er is een witte (zout) vlakte achtergebleven. Een soort Uyuni dus maar dan anders (zie blog 2008). Voordat we aankwamen bij het park zagen we al meteen een heleboel dieren. Waaronder een King Cobra, echt waar! Ik kan hier geen foto van uploaden omdat ik die met mijn EOS heb gemaakt.Dit zijn Impala's en dus ook niet bang voor de auto

De lodge in Okaukuejo was echt super! Het huisje wat ik had was heel luxe en was heel dichtbij een waterhole. Helaas waren er geen dieren die avond (maar wel muggen). Die avond maar vroeg naar bed gegaan want is was best moe.
De volgende ochtend heel vroeg opgestaan om het park verder te verkennen. En we hadden een zebra gezinnetje gezien. Ze waren heel dichtbij de auto. Ze waren helemaal niet bang voor ons of de auto. Het begon weer heel hard te regenen dus zijn we maar weer terug gereden maar de zebra's konden nergens schuilen dus die werden goed nat, zielig he.
Lekker van het ontbijt genoten, ja dat doen ze hier wel goed. Toen afscheid genomen van Carmen omdat ze doorging naar Swakopmund (daar ben ik nu dus ook). Verder die dag niet zo veel meer gedaan. Eerst even wat geslapen. Ik merk dat ik best wel moe ben van alles, en dus is het goed dat ik vakantie heb... Nog wel wat rond gereden en meer dieren gezien. Daarna lekker aan en in het zwembad gelegen. Hoe kan een bezoek aan Etosha beter beginnen;)

Oh, het is geluk! Je kan zien hoe de baby zebra blij springt!

Neptunes doopt de piloot

De vlucht van A'dam naar Jo`burg verliep goed, helaas geen eigen beeldschermpje;( Maar er was wel een verrassende entertainment act. Voor de piloot Holshout was dit de laatste vlucht die hij als piloot maakte. Na 32 jaar voor KLM gevlogen te hebben, ging hij met pensioen en zou ik ZA blijven wonen.
Dit werd dus niet onopgemerkt voorbij gelaten.

Volgens de traditie van de zee- en luchtvaart doopt Neptunes alle mensen die over de evenaar gaan. De steward had zich verkleed als Neptunes en ging in vol ornaat de piloot halen die voorin het vliegtuig zat en nergens vanaf wist. Ceremonieel werd de piloot dus door Neptunes gedoopt wat gevolgd werd door een daverend applaus. De precieze handeling kon ik niet zien en dat was wel jammer want ik begreep niet waarom er scheerschuim aan te pas moest komen.

In Jo`burg stond mijn chauffeur al klaar, koste me alleen een telefoontje om te ontdekken dat hij het was. Hij had me keurig afgezet bij mijn hostel Bob's Bunkhouse. Na een biertje en een douche lekker onder de wol gekropen. Ja, een deken is wel nodig omdat het echt wel koud is 's nachts. Na een paar uurtjes weer opgestaan en ruim op tijd op het vliegveld aangekomen.

P.S. de foto's komen nog omdat ik eerst een USB kabel moet kopen, toch iets vergeten mee te nemen

Uitgestorven Windhoek

Het is nu zondag de 8e en vanochtend ben ik geland op het vliegveld van Windhoek, dit is de hoofdstad van Namibie. Vanuit de lucht ziet Namibie er mooi en groen uit. Dat verbaasde me wel een beetje omdat ik meer een woestijn verwacht had. Eenmaal geland, stond mijn chauffeur al klaar. Heerlijk is het als er gedaan wordt zoals je had geregeld. Mijn hostel is leuk, heb wel een klein kamertje maar wel lekke helemaal voor mijzelf. Ben ook meteen in een diepe slaap gevallen want de laatste tijd heb ik toch een slaapachterstand opgelopen.
Ik heb net in Windhoek rondgelopen en wat gegeten. Na met de hostes hier gepraat te hebben, heb ik mijn tas maar achtergelaten. Eigenlijk was dat niet nodig. Deze stad lijkt wel uitgestorven. Terwijl het de hoofdstad is!? De LP zei ook dat de gemiddelde dichtheid 2 mensen per vierkante km is. Ja, dan moet je dat natuurlijk wel ergens aan merken.

Vanavand ga ik een plan maken voor mijn verblijf na Ethosha park en met de mensen hier wat socializen.