In the jungle with Chalalan

Nou, ben weer terug van de jungle en heb weer veel meegemaakt! Voor mijn eigen geheugen, dat is ook mede de reden dat ik deze blog heb, zal ik het per dag beschrijven:

DAG 1
We zijn vroeg opgestaan en naar onze boot gesjokt (hé, was weer een vroege ochtend en vakantie vieren kan soms best wel hard zijn ;) ). Na poging twee en het vervangen van de propeller (of hoe heet zo´n ding van een buitenboordmotor) zijn we weer weggegaan. Het was nog mistig en regende een beetje dus dat leuk wel op een druilige nederlandse ochtend....

Dus na een rit van 5.5 uur (waarvan 1 uur de eerste start was) kwamen we aan bij de Eco-lodge van Chalalan. Chalalan is een comunity die in het natuurpark Madidi wonen. Zij hebben een ecologische manier gevonden om voor touristen de jungle te beleven. Alles is milieuvriendelijk (energie beheer, het bezichtegen van de wilde dieren etc.) en goed georganiseerd.

Dus na de welkomsdrank, onze hutten toegewezen gekregen. Dat was prima, en toen zijn we met twee kanoos het meer opgegaan en hebben verschillende soorten apen gezien. Onze gids, Ricardo, heeft met veel enthousiasme uitgelegd hoe ze leven. Helaas zijn mijn foto´s niet zo scherp en het uploaden van een video is mislukt dus dat probeer ik later nog wel.

Daarna lekker gegeten in het hoofdgebouw en daarna hebben we een nachtwandeling gedaan. Ongelovelijk veel geluiden gehoord en bijzondere beesten gezien. Nooit gedacht dat ik een wilde Turantala van ca. 20 cm afstand zou kunnen fotograferen. Ook deze platte kikker zag er wel vreemd uit.

Marijke was die dag jarig dus met z´n allen nog een biertje gedronken voordat we gingen slapen.

DAG 2

Nou, wordt je wakker en het enige wat je hoort is regen, regen en nog eens regen. Dit heeft onze planning wel wat in de war geschopt. We hebben van Ricardo een uitleg gekregen over het ontstaan van deze Eco-tour en hoe alles werkt. Ik ben blij dat ik voor deze organisatie heb gekozen want nu weet ik dat mensen na mij met even veel plezier van de natuur kunnen genieten.

Na de uitleg en weer gegeten te hebben, ja, ik eet hier wel veel. Meestal val ik wel een paar kilo af als ik aan het reizen ben, maar hier weet ik niet of dat zal gebeuren. Dus na weer een goede maaltijd zijn we een hike van 5,5 uur gaan maken. En dat is heel bijzonder omdat Ricardo precies vertelt wat je allemaal ziet (flora en fauna) en wat ze er allemaal mee kunnen.

Ik moet stoppen, schrijf morgen of zo wel verder! Idd, het duurde een dagje voordat ik verder kon schrijven, de reden hiervoor kan je in mijn volgende blog lezen... (niet heel erg spannend hoor!)

Zoveel medicijnen worden er van de planten hier gemaakt door de sjamaan. De medicijnen die wij in het westen hebben, kennen ze niet. Als ze er met hun eigen medicijnen niet uitkomen, gaan ze naar een dokter.

Ik heb veel gezien in de hike (eigenlijk een hele langzame wandeling, als je winkelt loop je nog sneller ;) ) Ik zal wat foto´s weergeven. Oh ja, de bomen met al die wortels zijn lopende bomen door het aangroeien van wortels aan één kant kan de boom zich horizontaal verplaatsen (ongeveer 1 m. )naar een plek met meer zon. Ik vond dat geniaal!Bij terugkomst bij onze hut, lag er hele grote slang op ons te wachten op de veranda. Het bleek geen giftige (voor mensen) slang te zijn, het was meer een wurgslang. Wel bijzonder, loop je zoveel uren in de jungle en liggen de beesten de ´gewoon´ op je te wachten bij je hut. Helaas heb ik er geen foto van kunnen maken maar Joe wel. Hij zal het binnenkort op zijn website zetten:
http://www.whereisjoeswick.com/

Na het eten, het kan ook niet anders, zijn we gaan nacht kanoeen. Dus gewapend met een zaklantaarn en een fotocamera zijn we op zoek gegaan naar Caimans! En gevonden!!!!

Op zich was het niet zo moeilijk om de dieren te vinden. Door het schijnen van licht in hun ogen, krijg je rode stipjes te zien (het rode ogen effect als je een foto maakt). Ik denk dat we er wel 5 hebben gezien. Helaas niet de grote moeder maar ja. Deze caiman is toch bijna 1.5 meter lang!

Die avond was er nog een speciale avond voor de gasten georganiseerd. We hebben baby puma melk gedronken (lokaal drank gebaseers op Pisco (druiven) en coca bladeren gekouwd. Van beide heb ik goed genoten. Van de coca bladeren merkte ik niet zo veel. Wel kreeg ik een verlamd gevoel in mijn mond (dus de wand waar ik het propje hield en mijn tong) Dit was wel raar om te ervaren. Daarna hebben we voornamelijk gek gedaan. Van elk land werd er een ´traditionele´ dans opgevoerd. Dus je raadt het al, Marijke en ik hebben de.... vogeltjes dans gedans. Dikke pret!

Voor het slapen gaan nog een mooie kikker kunnen fotograferen.

DAG 3
Helaas komt er aan alles een eind want er beginnen ook weer nieuwe dingen. Met de boot weer terug gevaren, deze keer ging het veel sneller omdat we met de stroom meevoeren en het weer was ook veel beter, dus ik heb nog wat zonnestraaltjes kunnen meepakken. En de omgeving kunnen zien zonder wolken rond de bergen.Bij aankomst heeft het wel hard geregend maar samen met het ierse stelletje zijn we de dag heel goed doorgekomen (deze dag wel....)

Mijn malaria pillen had ik absoluut niet nodig. De GG&GD in NL is veel te conservatief. Dus als iemand nog 30 maleron pillen van mij wil overnemen, hoor ik dat graag!

Wat wel een groot contrast was met het deze eco-tour is dat er in het dorp een hanengevecht werd gehouden. Ik had dat nog nooit gezien dus heb even staan kijken, in ieder geval lang genoeg om te merken dat dit absoluut niet mijn ding is. In tegenstelling tot de mannen eromheen... heb er ook een fimpje van gemaakt maar ik merk dat bij lang niet alle internet cafés ik dat kan uploaden.

Landing on grass

Nou, erg beroemd ga ik niet worden, dus zullen we die handtekeningen maar achterwege laten?

Gisteravond ben ik weer naar Sol y Luna gegaan om te kijken naar de TV uitzending. Bleek dat er voetbal werd gekeken op de enige TV (mannen zijn ook overal op de wereld hetzelfde....) Dus ik vriendelijk vragen of ik 5 minuten de wedstrijd kan onderbreken. Dat mocht! Maar het programma duurde veel langer dan 5 minuten. Dus toen kwam iemand van het cafe naar ons toe en zei dat we ook ik het huis van de (nederlandse) eigenaar naar de uitzending mochten kijken. Ehhh, ok dat doen we! Dus daar zaten we dan te kijken naar en uitzending in het spaans over hoe je afval moet scheiden en Pet Fashion !? Totdat uiteindelijk het gedeelte over reizen ging. Dus vol spanning kijken of ik aan het woord kwam.... maar nee hoor, alleen Carla de manager was aan het woord. Maaaaaar er was een shot van mij genomen van mijn rug toen ik bij de bar zat. Dus ik ben wel op nationale Boliviaanse TV geweest. Wordt er alleen niet beroemd van!

Dus de volgende dag lekker uitgeslapen en mijn ding gedaan. Een taxi genomen naar het vliegveld om naar Rurrenabaque. Schitterend was dat, een heel klein vliegtuigje waar maar 20 passagiers in kunnen zitten. Het was nog wel spannend of het wel zal vertrekken omdat de lijndienst hier niet zo betrouwbaar is. Dit komt, in dit geval, omdat het vliegveld in Rurre bestaat uit een grasland! Ja, dat lees je goed, we zijn gewoon op gras geland. Als het dus geregend heeft kan het vliegtuig niet landen en moet het weer omdraaien naar La Paz. Als het wel landt, moet het ook goed in de ankers anders klapt het weer tegen een berg op. Het is dus niet een alledaagse vlucht die ik genomen heb.

Wat ook bijzonder was, is dat we net zo hoog vlogen als de bergen om ons heen.

Toen we uitstapten, kwam de warmte ons tegemoet! Het is hier namelijk tropisch! Heerlijk om al die overbodige kleren niet aan te hoeven. Zit dus nu dan ook nog steeds in mijn korte broek terwijl het al donker is. Het doet me ook denken aan Azie ( en met name Cambodja) en daar wordt ik wel vrolijk van. Heb het wel even genoeg gehad met die kou, alhoewel de ergste koude nog gaat komen.....

Morgen weer vroeg opstaan want dan gaan we naar Park Nationaal Madidi voor een paar dagen diep de jungle in.... YES!!!! Heb al wat leuke Ieren ontdekt in mijn groep dus dat wordt wel weer lachen. Gelukkig zitten we allemaal in het hetzelfde hotel.

Ik zal jullie verder goed op de hoogte houden maar eerst moet ik het zelf gaan beleven!

Around La Paz

Vandaag heb ik dus toch wat actiefs gedaan.... en wat! Weer een record gebroken! In de ochtend ben ik naar Chacaltaya (berg) gegaan en in de middag naar Valle de la luna. Oh, ja moet ook nog wat vertellen over gisteravond, misschien wordt ik wel beroemd....

Maar eerst die berg dus. Vroeg opgehaald van mijn guesthouse, probeer trouwens elke ochtend wat Spaans te leren, zo is het uiteindelijk ook met het Italiaans gelukt, maar dat terzijde. Na een busrit van 1,5 uur zijn we de berg Chacaltaya op gereden totdat we niet meer verder konden omdat we in de sneeuw reden !? Ja, in de sneeuw, dat lees je goed!
Bleek dat we bijna op 5200 m. hoogte waren dus iedereen uitstappen en te voet verder naar het restaurant (5300 m.) en daar een Mate de Coca gedronken. Dit schijnt goed voor je te zijn als je zo hoog bent, geeft je extra energie.

Ik was mijn zonnebril vergeten, nou dat doe ik nooit meer wat een helderheid!

Dus daarna weer verder naar de eerste top! En ja, als je gewoon rustig doorloopt goed ademt kom je er wel. Dus ik heb mijn record verbroken en ben dus nu op 5400m. hoogte geweest! Het was zo stil en rustig daar dat ik wel langer had willen blijven. Helaas was het mistig en gingen we niet verder naar de volgende top maar deze nemen ze me niet meer af!!!

Met de daling nam de mist af en het zicht toe, het was heel mooi ook al kan je dat niet op een foto zien dus laat maar de natuur onder de sneeuwgrens zien.Oh, ja nog wat meer aardige mensen ontmoet, vanavond zie ik ze waarschijnlijk weer voor een biertje.

Daarna weer in het kleine busje op weg naar Valle de la Luna. Dit was weer het tegenoverstelde van die ochtend: erg warm en in een vallei gelegen.
Het was wel bijzonder om dit te zien. De aarde/stenen waren vrij zacht en poreus. Door de regen kwamen er allemaal vertikale lijnen in het geheel. En dat zag er heel mooi uit. Verder nog wat uitleg gehad wat we zagen en toen weer terug naar La Paz.Heb een lekkere warme douche genomen en een bijpassend tukje. Zit dus nu in het internet cafe om al mijn foto´s op dvd te zetten.

Oh, ja, dat beroemd zijn. Gisteren na de film nog een biertje gedronken voordat ik ging slapen. Ben weer naar Sol y Luna (nederlandse eigenaar) gegaan. Een beetje met de manager zitten kletsen. Bleek dat er een cameraploeg was die voor een reisprogramma een interview met een tourist wilde opnemen. Er was in eerste instantie geen tourist dus hadden ze er eentje opgetrommeld. Maar toen was ik er dus en ik wilde wel.
Dus camera gereed gemaakt, instructie gekregen waarover ik kon praten en gaan met die banaan! In mijn beste Spanlisch uitgelegd dat ik heel blij was om hier te zijn en dat het een mooi land was en dat de mensen aardig waren enz.
Vanavond om 10uur wordt het waarschijnlijk op de nationale Boliviaanse tv uitgezonden. Dus dat ga ik dus onder andere doen vanavond. Misschien gaan ze het ook op U-tube zetten en dan krijg ik de link...

´Cueca mía´ sin palabres

Nu ik plan klaar heb en alles geregeld heb. Moet ik mijzelf maar vermaken in deze stad. Heb meestal wel een hekel aan grote steden waar ik dan alleen ben, maar ja. Als mijn plan gaat werken.... wordt dat ruimschoots goed gemaakt! Blijf maar mijn blog lezen ;)
Gisteren heb ik een beetje door de stad gebanjerd, hier en daar wat gekocht en als klap op de vuurpijl een culterele actie ondernomen. Ben naar Teatro Municipal ´Alberto Saavedra Pérez´ gegaan en heb daar de voorstelling Cuece mía gezien. Dit is een dans en toneel voorstelling met een folkorische invloed. Volgens de informatie zou er niet gesproken worden. Dus dat sprak mij wel aan want dan had ik geen achterstand tov van de overige gasten. Het dans gedeelte was inderdaad zonder worden en dus te volgen. De dansers zwaaiden met zakdoekjes (Cueca) en dat is dus typisch boliviaans. Helaas, was dat het toneel gedeelte MET woorden. Het scheen heel grappig te zijn want iedereen moest vaak en hard lachen. Het voelde net als vroeger als iedereen lachte behalve ik maar nu was het anders omdat ik het wel hoorde maar niet verstond.
Wat mij verbaasde was dat op een gegeven moment een aantal mensen uit het publiek het podium op mochten om te dansen. Bleken ze allemaal die dansen te kunnen. Ik was verbaasd, zou zo geen nederlandse volksdans kunnen dansen...
Het theater zag er mooi uit, was dan wel geen La Scala, maar ze hadden hun best gedaan. Het publiek vond ik wel bijzonder. Sommige dames waren heel mooi gekleed terwijl anderen gewoon met jeans en Nike´s aankwamen zetten. De leeftijden verschilden ook veel, mensen namen zelfs (huilende) baby´s mee en er waren ook mensen die van ouderdom een stok nodig hadden. Er waren heel weinig gringo´s, volgens mijn maar 3. En door dit gemeleerde gezeldschap vond ik het minder erg om naar het theater te gaan in mijn afritsbroek en bergschoenen;)
In deze outfit ga ik vanavond ook naar de film, maar daar is het toch donker! Was een goede film met Jack Nickelson en Morgen Freeman over dat ze beide nog maar een paar maanden te leven hadden ivm kanker. Wel zwaar maar heel goed.
Trouwens, nu kan ik ook zeggen dat ik mijn winterjas, sjaal........ en handschoenen in de bios heb gezeten. Bijzonder allemaal!

In het gebied waar ik nu bivakkeer Witchtes´ Market kan je allemaal bijgelovige dingen kopen. Je kan zelfs dode baby lama´s kopen en die kan je dan onder een hoeksteen van je nieuw te bouwenhuis begraven, schijnt geluk te geven. Laat maar weten wie er binnenkort een huis gaat bouwen, neem ik er eentje mee ;)
Vrijdag gaat mijn plan beginnen dus morgen nog wat actiefs in de omgeving doen....

Heb trouwens ontdekt dat ik ook filmpjes kan uploaden, bij Machu Picchu heb ik dit gedaan, had daar wel een tweede pc voor nodig omdat het anders helemaal slaapverwekkend voor me werd! Ben benieuwd of het goed zichtbaar is.

Entonses yo estoy a Bolivia

Ja, ik ben in Bolivia!!!! Het is nu dinsdag 26 februari en ik ben nu in La Paz (hoofdstad, 3660 m. ca. 800.000 mensen) en ben iets meer dan 3 weken aan het reizen en ik heb het gevoel dat ik nog heel veel mag beleven. Dat klopt ook want ik het nog een kleine maand te gaan ;)

Gisteravond en vanochtend ben ik heel productief geweest. Ik het mijn hele LP van Bolivia doorgenomen en een plan gemaakt voor de komende weken. Ik heb het zo gepland dat ik alle hoogtepunten te zien krijg of ga ervaren..... en dat ik daarna nog voldoende tijd heb om Chili te bezoeken. Het voelt goed om dit gedaan te hebben, nu weet ik waar ik naartoe ga en hoef ik niet meer na te denken (ik heb per slot van rekening vakantie, toch!?).

Nadat ik Puno heb verlaten ben ik met de bus, hoe kan het anders, naar Copacabana (Bolivia gegaan). Onderweg zijn we de grens overgegaan, mijn laatste soles gewisseld voor bolivianos en dus is mijn paspoort weer een paar stempels rijker.

In Copacabana is niet veel te beleven, je kan er trouwens niet eens pinnnen. Gelukkig kon ik mijn creditcard wel bolivianos ophalen, kost je wel 5% commissie maar dan heb ik tenminste geld. Na mijn lunch ben ik meteen op de boot gestapt naar Isla del Sol. Dit was een goede tip van een mede reiziger. Ik heb echt genoten van dat eiland, het was ook veel mooier dan Taquile (Peru) terwijl het in hetzelfde meer ligt.

Ik heb een hostel genomen op (bijna) het hoogste punt van het eiland. Was wel even zwoegen om met mijn volle tas nog eens 200 m. te stijgen. Maar ja, dan heb je ook wat. En wat heb je dan? Nou, een schitterend uitzicht over het eiland, meer een Peru. Het eiland deed zijn naam ook eer aan want zon was er vollop.

Dus ik heb lekker op het terras gezeten en meer had ik niet nodig! Trouwens zo´n biertje (twee maar) hakt er hard in op deze hoogte (2024 m.). Door het lezen, of juist het niet meer kunnen lezen merk ik dat ik gedronken heb. Na 1 biertje heb ik mijn boek maar opzij gelegd want ik nam toch niets meer op. Toen de zon weg was, waren er nog hele mooie wolken te zien!´s Avonds nog wat op het eiland rondgelopen en een pizza gesteld en toch vroeg naar mijn bed gegaan. Het douchen was geen pretje want die was koud en op deze hoogte is dat niet fijn. Maar ja, je wilt ook schoon zijn.

De volgende ochtend wilde ik vroeg opstaan om zonsopgang te zien. Maar ik hoefde mijn bed niet uit om te horen dat het regende, dat schijnt het hier elke ochtend te doen. Dus dacht ik, regen betekent wolken en wolken betekent nauwelijks een opgaande zon te kunnen zien, dus ben lekker in bed gebleven.

Na mijn ontbijd ben ik toch een stukje gaan klimmen, wilde toch wel het hoogste punt (4065 m.) van dit eiland bereiken. Ik kwam erachter dat het niet uitmaakt of wel of geen tas draag. Het klimmen maakt me echt ademloos. Na een tijdje moet ik echt stoppen en een paar seconden lang goed ademhalen. Je voelt dan het benauwde gevoel afnemen en je hart minder hard kloppen. En dan kan je weer verder. Het uizicht was heel mooi omdat ik alle kanten op kon kijken. In de verte zag je de witte toppen van de bergen Huayna Potosí (6088m.). Schitterend! Ook het idee dat je zo hoog bent, volgens mij ben ik nog nooit zo hoog geweest (afgezien in een vliegtuig dan).

Voordat de boot naar het vaste land vertrok, waren een heleboel mannen en vrouwen samen gekomen. De mannen gingen eerst gezellig samen een sigaret roken en cocabladeren kauwen alvoorens ze aan het werk begonnen. De mannen gingen graven en de vrouwen droegen het zand naar een andere plek. Het zag er heel saamhorig uit.

De boottocht begon lekker warm, zoveel mogelijk kleren uit en goed insmeren. Totdat er een wolkje komt en je alles weer aan kan trekken. Ik blijf het steeds zo vreemd vinden dat in een fractie van een seconde de temperatuur zo kan verschillen. Ik heb dus ook altijd warme kleren aan want je weet nooit. Onderweg nog met wat gesms´d met Nederland. In Bolivia ga ik trouwens geen simkaart kopen, heb er namelijk toch niet heel veel gebruik van gemaakt (afgezien in Cusco dan).

Na aankomst in Copacabana nog de cathedraal bezocht, echt kleurrijk!

Voordat we in La Paz aankwamen moesten we de bus uit omdat die apart op een boot over het water werd vervoerd. De passiers gingen met een apart bootje het water over, hebben ze toch weer een paar Bolivianos aan ons verdiend.

La Paz vanuit de bus.

Na een goede guesthouse (Montanes in Witches´ market) gevonden met een zeer schoon en gedeelde maar prive badkamer, heb ik een heel gezellig restaurant opgezocht en ben mijn speurtocht in de LP begonnen. Daarna nog een biertje in een cafe gedronken en salsa dansen gekeken. Wat kunnen die zuid-amerikanen toch soepel zijn. Heb me maar wat afzijdig gehouden en heb gedaan waar ik goed ik ben ;)

In mijn ooghoek zag een man allemaal vuiliszakken optrekken op zoek naar wat eetbaars. Op de weg naar huis heb ik hem wat geld gegeven want dat kon hij wel gebruiken. Bolivia is trouwens het armste land van Latijns-Amerika en als ik deze man zo zag, geloofde ik dat meteen (in Peru heb ik zulke voorvallen niet gezien).

Last day in Peru ;(

Gisteren was mijn laatste dag in Cusco! Overdag heb ik nog met Richard en Jay doorgebracht. Richard kende ik nog van The Point in Lima. Was leuk om weer een oude bekende tegen te komen. We hebben samen lekker gelunchd en daarna hebben we een massage genomen. Moet eerlijk zeggen dat de massages in Thailand beter zijn.

Savonds heb ik afgescheid genomen van de meiden, en nu echt! Maar ik Richard geintroduceerd dus wordt mijn gat (een beetje) opgevuld. Ja, was wel even wennen om weer alleen verder te gaan, ik voelde namelijk al een beetje thuis in Cusco.Vanochtend ben ik dus in Puno aangekomen, wat is het hier koud!!! Voordat de zon er is moet je echt je winterjas, truien, handschoenen, sjaal en muts opdoen om een beetje warm te blijven. Kwam wat brak aan, heb nu al twee nachten van ca. 5 uur slaap gehad.... Ingecheckt in een hotel en meteen een tour voor die dag geboekt. Dus voordat ik het wist zat ik op de boot naar Islas Flotantes van de Uros en naar islas Taquile.

Islas Flotantes zijn een groep drijvende eilanden midden in lake Titicaca. Lake Titicaca is trouwens het hoogste meer (170 x 60 km.) ter wereld boven de 2000 meter. Het ligt op een hoogte van 3820 meter boven zeeniveau. In dit meer hebben de Uros hun dorpen drijvend gemaakt. Dit hebben ze gedaan door een aantal lagen van riet te gebruiken. De onderste die ook het meest drijvende vermogen heeft zijn de wortels van het riet en daarboven komen enkele lagen van riet die loodrecht op elkaar worden gelegd. Op deze manier krijg je een drijvend geheel. Door het steeds toevoegen van nieuw riet kan dit eiland wel 25 / 30 jaar meegaan. Hun huizen hebben ze ook van riet gemaakt en ze eten zelfs ook het riet. Heb het zelf ook geproeft is fris maar met een waterig smaaktje.

Hier zie je de opbouw van de lagen met op de achtergrond de rieten huizen.

De reden waarom ze op het water wonen is niet geheel duidelijk maar een theorie is dat ze buiten de invloedsfeer van de Incas wilden leven en dus het water opgezocht hebben.

Het voelde wel een beetje raar om over het riet te lopen. Ik vond het wel erg toeristisch vooral omdat de toeristen met traditionele kleden mochten poseren voor de foto. Wel heb ik een mooi kleed (echte Alpaca) gekocht voor in mijn huis.

Daarna zijn we doorgevaren naar Isla Taquile. Dit eiland is bijzonder om zijn klederdracht en dat de mannen zelf ook breien. Bijvoorbeeld hun muts. Als een man een voornamelijk rode muts op heeft betekent dit dat hij getrouwd is. Is de muts half wit half rood dan is hij nog vrijgezel.

Op zich was het uitzicht mooi vanaf het eiland maar ik vond het niet super bijzonder. Heb nog wat fotos gemaakt voordat we weer terugvoeren. Lekker op het dek in de zon, nu was het wel lekker warm, in slaap gevallen en uiteindelijk weer in Puno aangekomen. En niet geheel zonder verbazing weer een carnavals optocht gezien. Wat mij hier opviel is dat de kleuren die ze gebruiken veel meer fluoriserden zijn dan in de andere steden.

Ik heb besloten om morgen weer weg te gaan uit Puno, volgens mij heb ik het meeste hier wel gezien en doordat ik toch vrij lang in Cusco ben gebleven wil ik die tijd wat inhalen. Niet dat ik haast heb, ben nu precies 3 weken onderweg, maar ik zou graag ook Chili willen aandoen.

Dus morgen ben ik in Bolivia en begint er weer een nieuw avontuur!!!!

Paro a Cusco

Vanavond neem ik de nachtbus naar Puno, Cusco heb ik nu wel gezien. Gelukkig dat mijn bus vertrekt omdat er vandaag en morgen een algehele staking in Cusco is. Deze regio is namlijk boos op de centrale regering over de invoering van een nieuwe wet. Deze wet zal het mogelijk maken dat buitenlandse (voornamelijk Amerikaanse) inversteerders percelen naast of op archeologisch belangrijke gronden mogen bebouwen. Ze zouden dan naast Inca sites zoals Macchu Picchu een hotel bouwen. Dit houdt dan in de archeolische waardevolle grond wordt geroerd en dat de touristen niet meer in het dichtsbijzijnde (volgens mij klopt dit woord niet maar er zit helaas geen spellingschecker op deze site ;) ) dorp bevinden en dus daar ook geen geld uit geven. De opbrengsten gaan dan vervolgens weer naar de buitenlandse inversteerders toe.
Omdat Cusco de regio is die al behoorlijk rijk is vergeleken met andere regios, zitten zij niet met name niet wachten om deze wet.
Morgen in Puno typ ik verder omdat ik nu ga eten....en zal dan ook foto´s van de demonstraties laten zien en mijn persoonlijke ervaringen weergeven. Chau!

Nou ik zit dus nog mooi in Cusco. Hadden we me z´n allen lekker gegeten en daarna afscheid genomen. Kom ik aan bij het busstation....geen enkele actie! De bussen stonden achter het hek en dat was op slot. Ik heb het een kwartiertje aangekeken (in de regen hmmmm ;( ) en heb toen maar weer een taxi terug genomen. Gelukkig trof ik iedereen daar nog aan dus ik zag wel verbaasde gezichten. Heb mezelf weer in mijn oude hostel in geschreven, tas gedumpt en hen opgezocht. We zijn uiteindelijk naar de Roots (hoe orgineel kunnen namen zijn) en daar een leuke avond gehad. Totdat Julia zich in een keer heel slecht voelde, ze zag zelfs groen. Waarschijnlijk had iemand een pilletje in haar drankje gedaan. Het schijnt dat je peruaanse gozers niet echt kan vertrouwen.... We hebben Julia maar thuis gebracht en ben toen maar lekker mijn bedje gaan opzoeken.
Vanochtend was ik er vroeg uit en zit nu in het internet cafe. Gisteren had het gevoel dat ik homeless was, gelukkig heb ik dat vandaag niet, heb gewoon mijn kamer aangehouden en kan dus terug wanneer ik wil. Vanavond gaat mijn bus wel dus heb ik maar 1 dag vertraging.
Vandaag is namelijk de laatste dag van de staking. Het is weer een hele optocht met trommels, banieren, fluiten en zingen. Er was ook een autoband in de hens gestoken maar dat zag er op de foto spectaculairder uit dan in het echt. De mensen zijn echt heel betrokken. En ik kan ze heel goed begrijpen!

Je merkt wel dat het deze paro het dagelijkse leven beinvloed. Gisteren had ik ontbeten bij Buen Pastor (de opbrengst gaat naar verwaardeloosde meisjes ofzo). Nadat ik gegeten had, was de deur gesloten dus kon niet naar buiten. Bleek dat er mensen rondlopen die met stokken gaan slaan als ze een winkel zien die open is. Er wordt van je verwacht dat je eensgezind mee doet. Ik heb deze mensen zelf niet gezien. Dus werd ik via de achteruitgang weer op straat gezet.
Het is ook niet toegestaan om met taxi´s te rijden dus de Plaza is lekker rustig. Ik zag wel een man op een moter langs de Plaza rijden en hij werd geslagen door omstanders, zijn helm werd afgepakt en naar hem toe gegooid. De politie greep meteen in en heeft wat slagen uitgedeeld!
Ook zag ik een man een taxi schoppen omdat hij te dicht bij de demonstratie kwam. Die middag heb ik nog wat souveniers gekocht en toen werd ook de deur dichtgedaan en werd er hard op gebonkt. Verder gebeurde er niets.
Ik ben niet helemaal niet bang, de sfeer is niet onprettig en er is genoeg politie om meteen in te grijpen. Zolang ik geen gekke dingen doe, zal ik ook niet opvallen. Vanachtend was mijn reisbureau dicht (zit aan de Plaza) maar ik klopte op de deur en werd gewoon toegelaten. Eigenlijk gaat het gewone leven gewoon door en moet je alleen weten wat je wil. Restaurants en cafes zijn ook gesloten maar als je wil kom je gewoon binnen.

Het is trouwens de laatste paar dagen wel kouder geworden, loop met twee truien aan en heb een sjaal en muts gekocht. Vooral als de zon niet schijnt daalt de temperatuur heel erg snel. Mijn huid is ook heel droog dus blijf aan smeren met gezichtscreme, lijk wel een vrouw....