vrijdag 8 februari 2008

The mysterical lines of Nazca

Ik heb het wel gehad in Huacachina, heb lekker ergens gegeten, boekje erbij (The Godfather) en op tijd naar bed want vandaag was de grote dag....
Als er in deze tekst een keer een t onbreekt, lig dat aan het toetsenbord, de T doe het niet goed.

Vandaag werd ik voor het eerst wakker zonder een idee te hebben welke dag van de week het is (donderdag of vrijdag). Ach boeie! Om 8 uur stond mijn taxi klaar en kreeg een voucher voor later. Dus daar ga je dan met een wild vreemde mee. Ik kwam erachter dat ik helemaal niet precies wist hoe de reis er naartoe eruit zag. Kreeg geen kaartjes en mijn spaans is nog steeds niet zo goed.... hmmm. Alles ging goed en ben goed in Nazca aangekomen. De volgende keer wat beter navraag doen. Wel gek, ben je projectleider en kan je een team leiden maar jezelf.....


Dus daar sta je dan naast het vliegtuig!!!! Ja, dat lees je goed want vandaag heb ik gevlogen over ..... de lines of Nazca. Dit zijn de overblijfselen van een van werelds grote mysteries. Moet je voorstellen in de Pampa Colorada (woestijn) is op een oppervlakte van 500 vierkante km een hoeveelheid van 800 lijnen, 300 geometrische figuren en 70 dieren en planten afbeeldingen. De lijnen en afbeeldingen zijn gemaakt doordat men de zwart geblakende stenen hebben verwijderd en aan de kant van lijnen gelegd. Wie ze heeft gemaakt is niet bekend. Maria Reich heeft het meeste onderzoek hierna gedaan en denkt dat ze door de Paracas en Nazca volkeren in 900 voor Chr. tot 600 na Chr. zijn gemaakt. En waarom vraag je je dan af. Dat weet dus helemaal niemand. Maar het is wel een bijzonder om die afbeeldingen (rond de 150 m. groot) en lijnen te zien. Die lijnen zijn dus ook kaarsrecht en kilometers lang. Hoe ze dat gedaan hebben zonder vliegtuigen is echt bijzonder knap.


Hier zie je en vogeltje, en ook hoe groot het is want je ziet ook de snelweg


Dit is een afbeelding van een kolibri vogel



In de middag ben ik nog meer te weten gekomen over de lines. Ben namelijl naar het Maria Reick Centre gegaan, dit stond niet in de Lonely Planet, en heb daar een persoonlijk uitleg gekregen door iemand die het werk van haar wil voor zetten en haar ook nog persoonlijk heeft gekend (Maria is in 1989 overleden). Er zijn drie aspecten die waarschijnlijk een grote rol spelen in de afbeeldingen, deze zijn: water, kalender en richting.
Aangezien de woestijn hier bijna de droogste van de werelds is (dit had ik trouwens niet verwacht dat er woestijnen zijn en dan ook nog een van de droogste, ongeveer half meter per 1 a 2 jaar), is water essentieel. Met name de trapezium vormen zijn een verwijzing naar water. Het schijnt dus dat als je in de grond gaat graven je dan grond wate kan vinden. Om het deze manier te markeren kan je het dus voor volgende generaties makkelijk maken. Daarnaast hebben de afbeeldingen waarschijnlijk te maken met de indeling van het jaar. Bepaalde beesten hebben een lijn die precies overeenkomt met de baan die de zon zal afleggen bij bv. de langste of korste dag van het jaar. De aap schijnt ook overeenkomsten te hebben met de Grote Beer. Het is wel vreemd dat de aap wordt gebruikt omdat dit beest helemaal niet in de woestijn voorkomt. Dit zal waarschijnlijk beteken dat de mensen contact hadden met mensen aan de andere kant van de Andes waar het oerwoud was. Ze hebben trouwens ook een mummy gevonden die speetogen had, dat kan dus betekenen dat er uitwisseling was met Japan. Knap he, dat ze toen al konden.
Het laatste aspect is richting aangeven, zeg maar een grote ANWB bewegwijzering.
Hiermee is nog lang niet alles opgelost maar wel een beetje.

Als je goed kijkt zie je dat de afbeeldingen ´gewoon´ kaarsrecht over de bergen heen zijn gemaakt!


Als je Nazca in Google Earth intikt moet je het ook kunnen zien!
Vanavond neem ik de nachtbus met Cruz del Sol (meeste luxe bus die kan verzinnen met zelfs draadloos internet erin) ik had deze blog dus gewoon in de bus kunnen bijwerken als ik een laptop heb. Tot die tijd moet ik maar doorkomen, het stadje heb ik wel gezien en er valt weinig te beleven. Ga nog wel naar een lecture over de lineas maar dat is pas om 7 uur.
Dus maar heel lang geluncht totdat er op een gegeven moment zo´n mannetje aankomt met een grote 500 Watt speaker en microfoon. Begint te zingen en kon hem zeer goed verstaan ondanks dat ik slechthorend ben ;) Het grappige is dat iedereen in het restaurant het de gewoonste zaak van de wereld vind en ze hem dus geen aandacht geven. Zelfs de eigenaar keek niet eens op.

Nog een grappig detail. Het is vrij duur om mobiel te bellen (heb wel een Peru nummer maar weet het niet uit mijn hoofd dus dat komt nog wel) dus heb je overal publieke telefoons. Bij dit restaurant hadden ze speciale telefoon waar je met munten kon betalen, met een ketting aan het hek voor het raam vast gemaakt en de een draadje loopt door het raam het restaurant in. Zo in de wanddoos. In NL heb je dure abri´s hiervoor nodig.

Was net nog met miss B aan het Msn-nen en dan mis ik NL wel een beetje. Op zo´n dag als vandaag is het best wel moeilijk om contact te maken met mensen omdat je zo kort blijft. Maar ze wist me blij te maken met een filmpje van badminton. Voelde ik me toch minder ver van huis. Als je dit ook wil zien, kan.
De eerste is de derde set heren enkel tegen OSM Maarsen en was het 1-1 en in de deze derde set won in net met 30-29. Het was super spannend (ook al kan je dat niet zien in de film) en de dames durfden dan ook niet te kijken...
De tweede is in de tweede set, hier zit wel actie in.

http://www.youtube.com/watch?v=7SnVqrm-oPk

http://www.youtube.com/watch?v=A1fSCK3CSw8&feature=related

Ok, de zon is wat minder fel dus ga maar eens naar buiten wat rondhangen.

donderdag 7 februari 2008

Galápagos for the poorman

Ik vind het heel leuk om te lezen dat zo veel mensen zulke leuke comments schrijven, dat stimuleert om jullie zoveel mogelijk te voeden met wat ik beleefd heb, wat ik nog ga beleven is geen gebrek aan vertrouwen hoor ;)

Vanochtend ben heel vroeg opgestaan want ik had een excursie georganiseerd om naar Islas Ballestas te gaan. Dit is een klein eilandje voor kust van Paracas (dichtbij Pisco) wat heel bijzonder is wat betreft de beesten die er leven. Toen we weg voeren werden we al verwelkomd door een aantal dolfijnen. Het scheen erg bijzonder te zijn dat je ze ziet. Twee kwamen zelfs heel dichtbij, zoals je ook kan zien op de foto!
Voordat ik bij dit eiland aan kwam, konden we het mysterieuze Candelabro in de rotsen te zien is. Het is een soort linea zoals ik in Nazca ga zien (toch een vooruitblik ;) ) in de vorm van een kandelaar of cactus. Wat het precies is weet niemand er zijn wel 20 verschillende theorien wie het gemaakt heeft en waarom. Niettemin blijft het bijzonder om zo n inscriptie in een rots te zien.
Vervolgens zijn we doorgevaren naar het eiland Ballestas. Dit was heel bijzonder ik heb nog nooit zoveel beesten op zo n kleine ruimte gezien. Er waren wel duizenden en duizenden vogels, in totaal zo n 9 soorten waaronder ook pelicanen en aasgieren, hmmmm.
Die zwarte vlek aan de linkerkant zijn allemaal vogels....

Zeeleeuwen en pinguins waren er ook in grote getallen, dus een hele verscheidenheid in beesten. Dat is ook de reden van de bijnaam Galápagos for the poorman. Het krioelde van de vogels, er werd ook gewaarschuwd dat het wel handig kan zijn een hoed op te doen in geval van een Full Hit. Gelukkig bleef het bij mij alleen bij een schampschot op mijn arm....
Die zeeleeuwen maken trouwens met zn allen een lawaai! Het leek wel alsof je in een overvolle stal met koeien bent die constant aan het loeien zijn en in die stal staan dan ook een hele zooi geiten die daar weer bovenuit willen komen. Zo klinkt dat! Raar he, dat ze dan nog wel zeeleeuwen heten ipv zeekoeien!
Die pelikanen zijn ook camicaze vogels, ze vinden het heerlijk om 10 cm boven het water te vliegen en dan nog net voor onze boot uit passeren. Wel bijzonder allemaal om deze dieren in het wild te zijn nu het nog kan want de dolfijnen, pinguins en wat soorten vogels staan op uitsterven. Zielig he?

Op de terugweg nog gezien hoe die vogels vissen vangen. Het is klap, klap klap en dan schieten ze met een noodgang (niet zo snel als ik kon sandboarden natuurlijk ;) ) het water in en komen er met een vis uit. Slimme beesten.

Voordat ik weer naar Haucachina ging, in Ica gestopt en lekker geluncht. Had o.a. een Tortilla besteld, nou dat was lekker. Het was een soort pannenkoek maar dan gevuld met groentes, die ga ik nog wel vaker eten hier. Eigenlijk moet ik het recept maar gaan achterhalen...

Nog een wat minder vrolijke kanttekening: vorig jaar is er op 15 augustus een aardbeving geweest. Ik heb hier zelf niets van mee gekregen (verbaasd me ook niets als ik gemiddeld 1x in de week het journaal zie) maar dit heeft nog al wat inpact gehad. Veel gebouwen zijn ingestort en daardoor zijn er een groot aantal doden gevallen. De schade is nog steeds te zien omdat de mensen geen geld hebben om het te repareren. Aan zulke dingen merk je dan toch wel dat het een arm land is.
Op onderstaande foto zie je de boulevard die op een aantal lijnen verzakt is.
Vanmiddag ben ik maar in het internetcafe gaan zitten want de zon kan ik toch wel beter even mijden als die op zijn felst is. Trouwens ik had in Ica het idee dat ik in India was. Overal touk touks en maar scheuren en toeteren. Het blijkt dat je een touk touk mag rijden zonder vergunning... en dat is wel te merken. Morgen ga ik er weer vroeg uit om wat lineas te bekijken. Hmmm wat zou dat nou zijn, he?

woensdag 6 februari 2008

Een oase van ´rust´

Gisteren ben na een busrit van ca. 4 in Huacachina aangekomen, dit is een klein plaatsje buiten Ica. Het is een heel klein maar bijzonder plek omdat het een oase is midden in de woestijn. Het midden van het plaatsje is een vijver met daaromheen palmbomen en wat hotels en huizen, That´s it! Heb een hostel uitgezocht, bleek wel een onwijs party hostel te zijn dus voordat ik naar bed ben gegaan nog een biertje gedronken aan de bar. Maar had en als snel gezien.


Vanochtend zou ik een uitstapje maken maar wegens te weinig animo ga ik die morgen doen. Dus heb lekker in de schaduw een paar uur een boek gelezen. Ik dacht verstandig te zijn om niet in de volle zon te zitten maar het mog niet baten, ben wel een kreeftje geworden. Het mag de pret niet drukken!
Lekker gelunchd aan de oever, was niet verkeerd, kan ik je vertellen!

Aan het eind van de middag heb ik iets super cools gedaan..... een duin buggy tour met sandboarding!!!! Kan niet eens snowboarden maar dat terzijde. Moet je voorstellen een grote buggy waar ongeveer 8 man in kan en die scheurt door de duinen heen. Maar goed dat ik in de gordels zat anders was de kans groot dat ik eruit viel.

Het rijden was afgewisseld met sandboarding. Dit was echt cool. Lig je op een sandboard en glij je als een gek zo´n honderd meter naar beneden. In het begin was het wel even slikken maar ik dacht als ik zonder ski ervaringen in Stockholm van de rode piste af kan, dan kan ik dit ook! Mijn laatste glijrit was echt kicken. Ik was als enige die wat meer de duin op liep en ben toen als een gek naar beneden gegleden. Bijna beneden ging wel super hard, en moest wel even slikken ook omdat ik over een wat ruw gedeelte gleed. Maar kwam uit eindelijk tot stilstand met mijn mond vol zand en waar ook nog meer. Het was super, heb er een een filmpje van laten maken maar die kan ik niet uploaden.



Trouwens, zonondergang is hier echt mooi, alles krijgt een rode gloed.




dinsdag 5 februari 2008

Ruud van Nistelrooy in Lima?

Vandaag was weer een super goede dag, erg veel gelachen!!!

Gisteren ben ik op tijd naar bed gegaan, was toch helemaal ingemaakt met pool. Ik had wel twee excuses; jetlag en bier :) Volgens mij heb ik wel 11 uur geslapen maar ben nu wel aangepast aan de locale tijd!

Vanochtend geprobeerd om mijn volgende stappen te regelen maar aangezien mijn tas er nog niet was, was het toch beter om te wachten met reserveringen maken totdat het er echt is. Dus zijn we met z´n drieen naar Pachacamac gegaan. Dit is een ruine vanuit de pre-inca tijd. Het was gebouwd 200 jaar voor Chr. en was een belangrijke tempel voor 1000 jaar lang. Doordat het in de meest droge woestijnen van de wereld ligt was er nog veel overblijfselen bewaard gebleven. Ook al lijkt dit spectaculair om te lezen in werkelijkheid viel het nogal mee. Een paar stenen in de woestijn maar wel met heel mooi uitzicht op de zee!!!

Op de terugweg weer met de busjes gegaan, hier worden we steeds beter in. Gelukkig was Richard ook mee en hij spreekt al een aardig woordje spaans. Dus in de bus heb ik mijn spaans verbeterd en hardop hem na gesproken, tot groot vermaak van de vrouw die naast ons zat. Daarna een taxi aangehouden door mijzelf en die bracht ons naar Miraflores.
Eenmaal in Lima lekker geluncht en daarna naar SAE (South American Explorers, soort club waar je lid van kan worden en dan voor reizen en slapen korting krijgt, ik ga dat niet doen omdat ik het er niet uit ga krijgen en beperkt mij misschien in mijn keuzes) gegaan. Wel twee engelse leesboeken gekocht) ook al was ik geen lid. Daarna toch maar weer een winkel in om boxershorts te kopen, wie zegt dat mijn tas vandaag wel aankomt. Dit was wel lachen. Moet je voorstellen 4 rekken vol herenondergoed met allerlei kleuren. Ik was al ruim vijf minuten aan het zoeken naar mijn maat. Ik kon namelijk alleen maar S-jes vinden. Op zich kon ik dat wel begrijpen omdat die mannetjes hier niet zo groot zijn, maar toch, allemaal S-jes vond ik wel wat overdreven. Op een gegeven moment in mijn beste spaans: Signorita, perdona, quiero un Large? In een fractie van een seconde had ze een L. Ongelovelijk, ik stond al minuten voor dat rek.
Wat bleek nu, ik zat mijn neus te kijken. Op elk label stond een S van Sol, de lokale munt eenheid dus dat was niet de maat. Wat voelde ik me dom maar er werd hartelijk gelachen om mij.

Ik heb ook nog een muziek cd van Grupo 5 gekocht, dit is de meest populaire muziek in Peru, dat kan natuurlijk niet ontbreken in mijn collectie. Verder nog wat rond gebanjerd richting hostel. Ik vind Lima eigenlijk wel een relaxte stad. Het is lekker warm maar je zweet niet en schoon, het verkeer rijdt rustig en toetert nauwelijks. Mensen lopen veel en er is niet veel hoogbouw. Tussen de kleurige huizen zie je af een oud huis dat er zo schilderachtig is dat ik wel een foto moet maken.Vooral als er toren hogen cactussen voor staan. Als ik een NL ben, ga ik zeker een hele mooie cactus voor in mijn huis kopen.

Nog een mooie sunset gezien en wat foto´s gemaakt voordat we naar ons hostel zijn gegaan. En daar lag mijn tas, yes, yes!!!! Toch wel fijn, ook al heb ik mij prima vermaakt zonder. Dat betekend dus dat ik morgen weer verder kan. Heb al een plan gemaakt maar ga ik niet vertellen, maar het het zeker de moeite waard om mij te blijven volgen.

Nu zullen wel denken waar die titel op slaat. Vandaag had ik veel met Richard gepraat, toffe droge engelsman trouwens. Wat bleek toen hij mij voor het eerst zag dat ik de tweeling broer van Ruud van Nistelrooy was. Dit geloofde hij echt, was wel lachen. Gelukkig wist ik net genoeg van hem af dat het een voetballer was, maar voelde me toch wel vereerd. Rich heeft het zelfs als titel voor zijn Facebook gebruikt! Straks maar even weer met hem poolen en hem natuurlijk in maken!
Die gozer die naast mij zit, dacht precies hetzelfde als Rich. Niet te geloven dit!

maandag 4 februari 2008

Carnaval in Lima

Vandaag was echt een super mooie dag. Met een paar mensen van de hostel zijn we naar het centrum van Lima gegaan met de Collectivo (een particuliere busje voor 1Sol (3 Sol = $1). Toen we op Plaza de Armas aankwamen, vielen we met onze neus in de boter want er begon net een carnaval optocht! Dit was een optocht met alleen maar dansen mensen en muziek (dus geen praalwagens enzo.) Het was echt schitterend om al die mensen te zien dansen en zingen. Met vol overtuiging dansten ze, het maakte niet uit of het mannen of vrouwen waren. Ze kwamen vanuit alle streken van Peru met hun eigen klederdracht. De muziek was voornamelijk gemaakt met trommels en panfluiten, het klonk heel vrolijk. Opvallend was dat de kleding verschilde maar de muziek niet.



Op een gegeven moment, stopte de optocht en kon je makkelijk foto´s maken. En ze vonden het heel leuk als je foto´s maakte. Ik mocht zelfs tussen de groep staan, dit was natuurlijk helemaal schitterend. Toen ik hen de foto liet zien, waren ze super blij!





Na een hapje gegeten te hebben, zijn we naar Monasterio de San Francisco(16e eeuw) gegaan. Dit zag er heel mooi uit eigenlijk was het een kerk met daaronder in de kelders de (eerste) publieke begraafplaats. We hadden een private tourgide die ons alles graag wilde uitleggen. De graven vond ik nog het meest interessant. Er waren een aantal graven gemaakt van wel 5 meter diep waar in de lichamen werden gelegd afgescheiden door een doek. Als het graf vol was dan haalden ze de overblijfselen eruit en legden die in een groot rond gat van wel 10 meter diep. Heel bijzonder.
Met de gewone bus weer naar de hostel gegaan.... en eindelijk wat gel gevonden want mijn tas is er nog steeds niet ;)

Gisteravond ben ik naar het vliegveld gegaan (en in de taxi bijna in slaap gevallen, had het wel zwaar met mijn jetlag) en tot mijn grote verbazing was mijn tas er nog niet (NOT). Gelukkig kregen we wel een vergoeding van $70 kon ik tenminste nieuwe boxershorts, sokken en een T-shirt kopen. Ik kwam bij de balie Bart tegen, een nederlander die in hetzelfde schuit zat en we zijn samen weer terug gegaan en ook nieuw ondergoed gekocht. In Miraflores (moderne uitgaanswijk) hebben samen nog wat biertjes weggetikt en goede gesprekken gehad over gelukkig zijn en relaties enzo. (het verband was niet altijd duidelijk ;)). We hebben de avond afgesloten met een Pisco sour. Dit is een Peruaanse drank, een soort Grapa qua sterkte maar veel lekkerder. Toen ik op 2 uur mijn bed zag was ik wel blij. Ook als was dit ook een hele leuke dag, ben wezen lopen naar Miraflores, tas en simkaart gekocht. En we zijn naar het strand gegaan. Heerlijk een beetje uitwaaien en ook wat verbranden (maar niet erg hoor).

zaterdag 2 februari 2008

Entrada Peru

Ik ben in Peru aangekomen, veilig en wel ..... en heel wat later!

Het is nu kwart voor negen in de ochtend (6 uur tijdverschil met Holland (eerder dus)) en ik kom net mijn bed uit rollen. Heerlijk in het zonnetje een beetje mens geworden want van deur naar deur heeft het me toch bijna 30 uur gekost ;( Was wel wat om Lima binnen te komen, onwijze rij voordat je douane door mocht (ruim 1 uur) en dan blijkt dat er heel veel bagage is maar niet die van mij (en anderen) waarschijnlijk was mijn tas nog in Madrid. Dus weer een 1 uur in de rij voor een papiertje en ik van vanavond na 9 uur mijn tas ophalen (als die er is....)

Klein detail, heb dus niet mijn tanden kunnen poetsen. Ga zo maar eens naar een supermarkt om wat te kopen en kijken hoe ik de dag door kom. Sim-kaart kopen en een dagtas enzo.

Tijdends de vlucht een tijdje met een Peruaan gesproken die in Barcelona werkt. Hij heeft me nog wat tips gegeven dus die ga ik volgen! Met het praten in Engels, Italiaans en 1 les Spaans ging het nog wel oke, dus dat gaat helemaal goed komen!

Mijn eerste indruk van Lima is dat het lekker warm (27C) en droog is. Het ligt aan de zee en de wegen zijn niet zo goed (waar je allemaal al niet op let, he). Ik hoorde net van Birgit dat het vannacht heeft gesneeuwd in NL, ben ik blij ik dat hier ben ;)

vrijdag 1 februari 2008

The jouney has started ;)

Hallo allemaal,

Ik wil iedereen heel erg bedanken voor alle lieve mails, sms´jes en voicemails die ik de afgelopen dagen heb gekregen. Ik vond het fijn om te merken dat zoveel mensen met mij mee leven!!!

Nou, ik ben onderweg. Op dit moment zit ik in Madrid te wachten totdat mij vliegtuig vertrekt. Helaas heeft het ongeveer 3 uur vertraging dus zit hier nog wel even.... Deze week heel hard gewerkt om weg te kunnen en nu ben ik een totale rust gekomen, wel even wennen hoor! Wachten op een vliegveld is niet het leukste wat je kan bedenken maar met internet kom je heel ver ;) Ben al met Robin aan het msn-en.
Ik heb Frans van the Point (hostel in Lima) ook al een mail gestuurd, dat de chauffeur wel een paar uurtjes later kan komen. Wel relaxed om van het vliegveld opgehaald te worden.

Gisteren kwam Dennis nog even langs en hebben we nog een leuke avond gehad, vond dat wel fijn om die avond niet alleen te zijn. Wel weinig geslapen vanacht (wekker 4,25u ) en niet echt ingehaald. Met de taxi naar het station, met (een vertraagde) trein naar Schiphol en meteen in de rij gestaan dus ging allemaal goed.


Ik moet zeggen dat dat Spaans wel irritant is, daar ga ik nog problemen mee krijgen. In de verste verte klinkt het niet als italiaans en als ze engels spreken moet ik wel 3x vragen wat ze zeggen. Had ik maar eerder mijn studieboek open gedaan ;) Eigen schuld denk ik dan maar!

Ok, ik ga nog maar eens een rondje doen op het vliegveld, kijken wat ik allemaal niet ga kopen.

Prettig weekend en tot in Peru!