Amazing nature @ Rio Istiam

Gisteren weer een bijzondere dag beleefd! Met hoogte- en laagte punten, ja reizen gaat niet altijd over rozen.

Het plan was om te gaan kayakken in de Rio Istiam dit is de rivier die het eiland Ometepe door midden splits. Bij de receptie navraag gedaan hoe ik dit allemaal kan regelen. Was vrij eenvoudig, neem de bus naar Merida en dan kan je bij hotel of hostal een kayak huren eventueel met gids en dan gaan! Zo gezegd zo gedaan. Hmmm, de werkelijkheid was toch ff wat anders.

De bus, chickenbus, kwam inderdaad en reed eerst naar het andere kant van het eiland. Stopte en ging pas 3 kwartier weer verder. Schiet niet echt op maar kon intussen wat in dit stadje rondlopen en wat Petroglyphs bekijken. Dit blijken hele oude in steen weergegeven afbeeldingen of beelden te zijn. Geschat wordt dat ze 3000 jaar oud zijn maar wat ze precies betekenen is niet helemaal bekend. Met name rond Vulcán Maderas zijn er veel te zien.

 De bus vertrok weer dus dat was goed. Maar na 20 minuten ofzo hield de verharde weg gewoon op. Op zich niet heel erg waar het dat de bus stapvoets moest rijden omdat de weg echt heel slecht was! Kreeg al kriebels om dit projectje te gaan oppakken. Hoe dan ook, 3 uur later eindelijk op de plaats van bestemming terwijl mijn inschatting een uurtje zou zijn. Baalde wel, zonde van mijn tijd. Dacht er nog aan om meteen de bus terug te nemen maar ja die doet er ook weer 3 uur over en de eerste bus zou ook pas over 3 uur vertrekken. Had ook een skype afspraak staan en dat wilde ik wel door laten gaan dus ging op zoek naar een plek met internet. Was er dus niet. Met de eigenaar van de guesthouse gesproken en besloten toch maar te gaan kayakken, de nacht hier ook doorbrengen en dan de eerste bus terug nemen. Had nog gevraagd om mijn hostel te bellen dat ik niet kwam die avond en of ze mijn kostbare spullen meteen ff konden veiligstellen. Kregen ze gewoonweg geen contact met mijn hostal. In wat voor een uithoek was ik nu weer beland.

Dan maar gaan kayakken om wat te doen. Eerst 3 kwartier erheen kayakken. Kan dat niet sneller? Maar toen kwam ik bij de Rio en er daalde meteen een rust over mij heen. In wat voor een wereld was ik nu weer terecht gekomen. Een serene rust dat alleen verstoord werd door een kakofonie van vogel geluiden. De rivier bleek namelijk meer een moeras te zijn dan een rivier. Mooi! Het echt genoten van alles wat ik daar zag. Veel vogels: Tiger-Heron (maken een onwijs lawaai), gieren, White-throated Magpie-Jay (soort ekster), greategret (de witte vogel op de foto), kleine kleurrijke teveel om op te noemen. Het is trouwens ook heel bijzonder omdat in het meer van Nicaragua de enige zoetwater haai leeft. Waarschijnlijk is hij oorspronkelijk via Rio San Juan vanuit het Caribische gebied het meer in getrokken. Helaas/gelukkig komt deze haai niet meer zoveel voor in het meer.

 Na heerlijk de rio op en neer rustig afgepeddeld toch maar weer terug gegaan en daarbij werd ik getrakteerd op een hele mooie zonsondergang. Ja, het kostte allemaal wat moeite om hier te komen maar het was het meer dan waard.

 Bij aankomst naar wat vrienden van mijn gids gegaan om te vragen of zij nog behoefte hadden om een zakcentje te verdienen om mij terug te brengen. Ok, was geen goedkoop ritje maar comfortabeler en sneller dan in deze 4x4 zou het niet kunnen.

Isla de Ometepe

Stel je voor dat er een plek op deze wereld is waar tussen twee oceanen een heel groot meer is (16x de Bodemsee volgens een paar Zwitsers vraag me dan meteen af hoeveel groter dan het IJsselmeer) en in dat meer rijzen 2 vulkanen. Door hun uitbarstingen zijn in de loop van der tijd de twee vulkanen aan elkaar gegroeid en is er een 8-vormig eiland ontstaan. Aan de voet van één de vulkaan hangt een hangmat en als je daar in hangt kan je links èn rechts een vulkaan zien en ook nog een ondergaande zon. Dit is nu voor mij geen hypothese maar werkelijkheid ;-)

Gisteren het mooie Granada achter me gelaten en vervolgens:

Tas ingepakt, naar de bus gelopen, gewacht, nog meer gewacht, bus naar Rivas, taxi naar boot, boot naar Isla de Ometepe, bus naar hostal en geëindigd met een lekkere douche. Ben nu op een heerlijke rustige plek. Zo rustig dat ik maar een dorm heb genomen om wat meer contact te kunnen krijgen. Blijk ik dit te moeten delen met 4 meiden ;-)

Vanochtend was ik vroeg wakker en heb een mountainbike gehuurd om het eiland te verkennen. Was een goed maar zwaar plan! Het was geen grapje om hier te fietsen doordat ik veel moest stijgen. Op het hoogste punt was ik wel blij dat het zwoegen achter mij lag totdat ik me bedacht dat ik ook weer deze Col over moest om weer terug te gaan. De beloning was er zeker! Er is namelijk een klein meertje Ojo de Agua dat vol met bijzondere mineralen enzo zit. Maar ook was er veel schaduw zodat ik lekker een frisse duik kon nemen en in de schaduw kon uitrusten. Daarna nog naar de Playa Santa Domingo gegaan maar dat was niet echt een lekker strand.

Eenmaal weer in de hostal me vol gegoten met Piña juice en lekker in slaapgevallen in de hangmat. Het leven is hier goed!

Things to do around Granada

Na een heerlijke goede nacht, een gezond ontbijt genomen. Blijkbaar is dat nodig want op FB wordt er al gevraagd of ik goed eet. De bezorgdheid wordt btw gewaardeerd! En toen door naar Laguna de Apoyo waar ik de hele dag gechilled heb. Ik wilde graag een strand hebben, die was er niet echt maar wel lekker gezwommen en beetje (en te rood) bijgekleurd. Heerlijk was dat. Hier was ik naar op zoek! Dit meer schijnt het schoonste meer van Nicaragua te zijn en is een eigenlijk een krater meer met eromheen dry tropical rainforrest. Droog was het wel. Nog een paraglider gezien ;-)

’s Avonds heerlijk gegeten bij een restaurant waar ze typische Nicaraguaanse gerechten serveerden plus een dito biertje. Wat me wel opvalt is dat er veel mensen bedelen. Ze komen zelfs naar je tafel voor geld of eten. Veel ‘nee’ gezegd. Dat ook tegen een dame in strak rood pakje die vroeg ik wel wat ‘compañía’ wilde hebben. Oh, ja helemaal vergeten: heb ook lekker hardgelopen! De halve van Zwolle komt er snel aan en moet toch wel wat meters in de benen hebben. Dus heb zo’n 50 minuten gelopen en ook 50 liter gezweet… Oh, wat voelt dat toch weer goed ;-)

Vandaag heb ik weer lekker mijn eigen plan getrokken. Ben zelf naar een naar Masaya gegaan. Dit ligt tussen Granada en Managua in en is bekend om zijn Mercado de Artesanías. Was er lekker vroeg zodat het niet zo warm was. Ja, het kan hier goed heet worde, heb niet gemeten maar boven de 30 graden is het zeker overdag! Vond het leuk om naar alle handgemaakt producten te kijken. Natuurlijk veel van hetzelfde maar dat maakt niet uit. Wat wel jammer was dat ik alleen dingen kan kopen die in mijn tas passen. Voor het thuisfront betekent dit niet dus kleine maar goed uitgezochte cadeautjes (en ja Martijn, heb wéér een magneetje voor je gekocht). De fruitshake kan ik natuurlijk niet vergeten te vermelden.

Vanmiddag heb ik Granada verder ontdekt! Mooie stad! Samen met Leon schijnen dit de mooiste steden te zijn die de Spanjaarden hier hebben gebouwd. Het kiezen van welke van de twee nu de hoofdstad zou zijn, was dus lastig. Vandaar dat er gekozen is voor een andere stad: Managua. In 1502 is Nicaragua ontdekt door Columbus en in 1524 is het vanuit Panama door de Spanjaarden gekoloniseerd en de naam van dit land is afkomstig van een stam dat toen aan Lago de Nicaragua woonden en dezelfde naam hadden.

 Op het Parque Central een gezonde (hoe kan het ook anders) lunch gehad en verder gewandeld en foto’s gemaakt. Aan het eind van de dag ben ik naar een oud en verlaten ziekenhuis gelopen waar de bomen al in de muren groeien. Dit gebouw wilde ik fotograferen met ondergaande zon. Beter was opkomende zon maar ja, je kan niet alles hebben. Op de toren van de Xalteva kerk nog meer foto’s gemaakt van een de stad met ondergaande zon.

Vanavond ben ik lekker in de hostal gebleven en mijn blog bijgewerkt. Heb genoeg gelopen, dacht ik zo. Het was weer een goede dag! Morgen mijn tas weer in pakken en op naar de volgende plek.

Arriving in Nicaragua

Mijn aankomst in Tegucigalpa was niet heel relaxed. De bereidwillige buschauffeur vertelde waar ik was en waar ik het busstation van King Quality was maar ook dat zij kamers hebben (dat is wel heel fijn zodat in de ochtend geen reistijd nodig zou hebben). Om er te komen raadde mij een taxi aan omdat het niet veilig zou zijn om op straat rond te lopen. Dit signaal had ik ook al van iemand anders gehad dus nam het serieus. Achteraf bleek er ook nog rellen te zijn over professoren en studenten die het ergens niet mee eens waren.

Ik heb nog wel mijn kamer verlaten maar dat voelde niet echt goed terwijl het nog wel licht was. Voor het gemak maar een pizza to go gehaald in bij mijn kamer opgegeten. Meteen vrienden geworden met de bewaker door het aanbieden van stukken pizza. Beetje bewust gedaan omdat hij een groot geweer had…

Op TV had ik iets gezien van het verzetten van de tijd naar zomertijd. Begreep het niet helemaal en probeerde het duidelijk te krijgen bij de receptie maar mijn Spaans liet het afweten. Voor de zekerheid ben ik dus gewoon eerder opgestaan zodat ik in ieder geval de bus niet zou missen. Achteraf was het niet nodig geweest maar liever zo dan andersom.

De busrit was prima, veel geslapen en twee keer langs de grensposten. Gelukkig deed de hostes van de bus het hele gebeuren met stempels enzo. Wel fijn!

Eenmaal aangekomen in Managua nog ff onderhandeld over de taxirit en vervolgens met een minibus naar Granada gegaan. Dit was de eerste rit die ik zelf had geregeld. En de vrijheid die hierdoor had, was fijn. Granada is een mooie en veilige stad. Ondanks het beeld wat ik had van Nicaragua over guerrilla’s enzo, blijkt dit het veiligste land van Centraal Amerika te zijn ;-) De hostal waar ik incheckte had een zwembadje dus na een reis van bijna 12 uur had ik wel een duik verdient!

Leaving Guatemala and leaving Honduras

Na een hele mooie zonsopgang gezien te hebben, begon de boottocht naar Puerto Barrios was mooi en lekker verfrissend. Vervolgens met de minivan verder gegaan. 

 Gelukkig waren we maar met z’n vijven in het busje dus genoeg ruimte. Bij de grenspost van Guatemala aangekomen moesten we onze paspoorten laten afstempelen en tot onze grote verbazing mochten we zelf de stempel zetten. Met één of andere krabbel. Hoe officieel is dat eigenlijk?

Eenmaal aangekomen La Ceiba, wat gegeten en vervolgens de boot genomen naar Utila. Had uiteindelijk toch voor dit eiland gekozen ipv Roatan omdat het daar wel erg duur schijnt te zijn. En was ook wel gezelliger omdat de andere 4 ook daar naartoe gingen. De boottocht verliep goed ondanks dat de LP schreef dat veel mensen zeeziek worden.

Op Utila een promopraatje moeten aanhoren met als een tegenprestatie een koud biertje. Miss wel een goed idee om hier mijn advanced diving te halen. Een kamer gevonden en dacht dat het een privé kamer was maar bleek al gezelschap te van een grote kakkerlak. Verder zag de kamer er niet uit maar die kamers in India heb ik ook overleefd. Ook blijken er hier sandflies te zitten en ik had stilletjes gehoopt deze na Nieuw Zeeland niet meer tegen te komen. Het is wel grappig want als je je insmeert met babyolie hou je deze vliegen op afstand. ’s Avonds nog wat gegeten en wat biertjes gedronken. Bij aankomst in mijn kamer wist ik het zeker. Dit voelt niet goed! Ik wil hier weg! En inmiddels weet ik dat het belangrijk is om naar zo’n gevoel te luisteren en heb meteen uitgezocht hoe laat (of beter gezegd hoe vroeg) de boot naar La Ceiba gaat en die ook vanochtend genomen.

Ik ben al op veel plaatsen geweest en kan dus gerust zeggen dat wat ik van Utila gezien en ervaren heb, het geen plek voor mij is om lang te blijven. Misschien wel jammer om dit te ontdekken want het kostte wel wat tijd om er komen en weer weg te gaan. Maar dat kan gebeuren als je reist. Het voordeel is wel dat ik de vrijheid om naar iets beters te gaan. Daar ben ik op dit moment mee bezig. Wil niet langer in Honduras blijven en ga zo snel mogelijk naar Nicaragua toe. Het schijnt daar veel beter te zijn en wat ik zou willen vinden een echte relaxte plek met een mooi strand of een avontuurlijk oerwoud in rond te lopen.

 Gelukkig had ik vanochtend geluk want toen ik aankwam op het busstation stond de directe bus naar Tegucigalpa op het punt van vertrekken en kon ik nog met mee. Dit scheelt weer veel tijd. In Tegus (zo spreken ze het uit) ga ik met de eerste de beste bus door naar Managua (Nicaragua). Dus in kort tijd laat ik twee landen achter mij!