Speciaal voor Dennis die vandaag jarig is een bericht in het Filipino!
woensdag 7 april 2010
dinsdag 6 april 2010
Donsol to Cebu City
cityNa de Butanding gezien te hebben, viel er weinig meer te zoeken in Donsol en ben ik er weer vandoor gegaan. Inmiddels heb ik mijn plan wat gewijzigd. Ik wil nu Panglao (Bohol) gaan en niet meer naar Malapascua. Dit eiland schijnt voornamelijk voor duikers te zijn. Dit betekent wel dat ik lang bezig ben om in Panglao te komen. Dit is meteen het meest zuidelijke punt van mijn reis dus het wordt daarna alleen maar beter. Om niet de hele reis erna toe te beschrijven zal ik het kort houden.
Met de tricycle naar Donsol, wachten, met Jeepney naar Pilar, 2 uur wachten, wel gezien hoe de vissers hun vis uitlaadden.
De politie checkte alle tassen op drugs.
Met de fastboat naar Masbate (2 uur), gecheckt in hotel Sea-Blick. Gegeten in een vegetarisch restaurant, uitgenodigd door een Filipijns stelletje om bij hun te gaan te zitten. De volgende dag kwam ik hen weer tegen bij de port.
Was wel interessant, heb daardoor ontdekt dat er nu grote droogte (El Nino) is. Sinds november heeft het niet geregend;( Ook een filmptip gekregen voor 'A beautiful life' dat gaat over de vreedzame revolutie van 1986 om Marcos te laten opstappen als dictator. Daarna lekker slapen. 6.30 uur weer de wekker;( Om 9.00 uur met de bus vertrokken naar Cataingan (3.5 uur). Ergens onderweg geluncht met heel mooi uitzicht.
Met de ferry naar Bogo (5 uur) en veel geslapen. Wel bijzonder bij het vertrekken van de boot werd het instructiefilmpje laten zien en dit eindigde met een gebed aan God voor een behouden vaart. Mooie zonsondergang gezien.
Toen met dezelfde bus weer verder naar Ceby City (4 uur). Op zich is deze route wel te doen als alternatief om via Manila te vliegen. Kreeg deze tip trouwens van een fransman die in Donsol woont. Natuurlijk weer doorverteld aan andere reizigers. Zo help je elkaar mooi. Op de boot kende ik trouwens alle buitenlanders, wel grappig dat je in zo'n korte tijd zo veel mensen leert kennen.
Was wel gaar toen ik het hotel aankwam. Zit nu te wachten tot de fastboat naar Tagbililaran gaat vertrekken. En als ik daar ben nog ff een taxi en ik ben in Panglao. En dan kan ik lekker relaxen...
Met de tricycle naar Donsol, wachten, met Jeepney naar Pilar, 2 uur wachten, wel gezien hoe de vissers hun vis uitlaadden.
De politie checkte alle tassen op drugs.
Met de fastboat naar Masbate (2 uur), gecheckt in hotel Sea-Blick. Gegeten in een vegetarisch restaurant, uitgenodigd door een Filipijns stelletje om bij hun te gaan te zitten. De volgende dag kwam ik hen weer tegen bij de port.
Was wel interessant, heb daardoor ontdekt dat er nu grote droogte (El Nino) is. Sinds november heeft het niet geregend;( Ook een filmptip gekregen voor 'A beautiful life' dat gaat over de vreedzame revolutie van 1986 om Marcos te laten opstappen als dictator. Daarna lekker slapen. 6.30 uur weer de wekker;( Om 9.00 uur met de bus vertrokken naar Cataingan (3.5 uur). Ergens onderweg geluncht met heel mooi uitzicht.
Met de ferry naar Bogo (5 uur) en veel geslapen. Wel bijzonder bij het vertrekken van de boot werd het instructiefilmpje laten zien en dit eindigde met een gebed aan God voor een behouden vaart. Mooie zonsondergang gezien.
Toen met dezelfde bus weer verder naar Ceby City (4 uur). Op zich is deze route wel te doen als alternatief om via Manila te vliegen. Kreeg deze tip trouwens van een fransman die in Donsol woont. Natuurlijk weer doorverteld aan andere reizigers. Zo help je elkaar mooi. Op de boot kende ik trouwens alle buitenlanders, wel grappig dat je in zo'n korte tijd zo veel mensen leert kennen.
Was wel gaar toen ik het hotel aankwam. Zit nu te wachten tot de fastboat naar Tagbililaran gaat vertrekken. En als ik daar ben nog ff een taxi en ik ben in Panglao. En dan kan ik lekker relaxen...
Butanding in Donsol
Nou, ben dus goed aangekomen in Donsol. Reizen gaat hier minder makkelijk dan gedacht. Om 5.30 uur ging de wekker (hoezo een relaxte vakantie ;) ) en bij de visitor centre aangekomen 4 andere mensen erbij gevonden. Gelukkig hadden we al een kaartje voor de boot gekocht en waren als een van de eerst aan de beurt. Het was heerlijk om op de zee te zijn. Lekker fris en mooi uitzicht op het land. En ja nu kon ik goed de stranden met palmbomen zien.
Op onze boot was er een man de spotter die constant de zee afspeurde naar Whale Sharks. In totaal heb ik er drie gezien!!! Het ging dan alsvolgt. Als er mogelijk een Butanding kon zijn, ging iedereen al klaar zitten met alle snorkelgear aan totdat onze gids riep. Jump! En sprongen we zo snel mogelijk het water in en volgden hem. Hij liet dan zien waar de shark kunnen zien. Natuurlijk zijn we een paar voor niets in het water gesprongen maar daardoor leerde je wel snel klaar staan. Doordat er veel boten waren, waren er ook veel zwemmers. Soms leken al die flipperende mensen wel op een school van vreemde vissen.
De eerste Butanding zag ik niet goed. Zag een donkere vlek onder mij met de witte stipjes. Van de derde zag ik alleen de staart. Maar de tweede kon ik heel goed zien. Mooi beest! Wist helemaal niet dat ze bestonden. Ze blijken wel 15 meter te kunnen worden en 100 jaar! Ze heten Whale Shark omdat ze een vissoort zijn, vergelijkbaar met een haai maar ze eten plankton als een walvis. De lokale bevolking is overstapt van het vissen naar touristen deze mooie en grote vissen te laten zien. Dit is veel beter voor de natuur.


Ok, de tweede shark heb ik helemaal gezien. Hij zwom heel zachtjes dus kon hem inhalen. Zijn kop zag er inderdaad heel bijzonder uit en hij had een grote mond. Op mij kwam hij heel vriendelijk over! Het poolse stel had professionel camera appartuur bij zich, hopelijk sturen ze mij een foto van deze vis. Tot nu moeten jullie het hiermee doen:
Hier ook een Filmpje of Butanding.
Hier ook een Filmpje of Butanding.
Het koste veel tijd om hier te komen waar was het echt waard!
zaterdag 3 april 2010
On top of een Jeepney in Donsol
Mijn vorige bericht hoeft geen commentaar.
Na het de indrukwekkende dag in San Fernando, was ik er erg aan toe om Manila te verlaten. Dus het is me gelukt om een nachtbus naar Legaspi te regelen. Op zich prima rit behalve dat ik nauwelijks geslapen heb. De buschauffeur had mij afgezet op een busstation met minivans en Jeepneys naar Donsol. Dit bleek dus buiten Legaspi te zijn, op zich niet erg maar ik wilde graag pinnen. En heb daardoor ook geen gelegenheid gehad om de berg Mayon te fotograferen. Dus maar een plaatje van internet geplukt (heb het wel echt gezien dus moet kunnen ;) ).
Uiteindelijk een rit naar Pilar gevonden en daar met een Jeepney door naar Donsol. De Jeepney zat helemaal vol dus moest ik maar op het dak gaan zitten. Was niet de enige die daar zat, een duits meisje zat er ook. Wel zo gezellig en meteen iemand die een foto van mij kan maken;)
Een slaapplek gevonden in Casa Bianca. Prima. Daarna naar het visitors centrum gelopen om de excursie van morgen te regelen. Want dan gaan we whale sharks (butanding = filipijns woord ervoor) kijken en mee zwemmen. Waarschijnlijk zal ik hier wel vaker snorkelen dus heb mijn eigen gear gekocht. Beetje handelen en er een ok prijs voor betaald. Kreeg meteen korting op een nieuw T-shirt omdat ik die van mij zomaar verloren had. Wel jammer want die was van de Death Road in bij La Paz, Bolivia. Dus deze foto is een mooie herinnering.
De rest van de middag wat door mijn LP gebladerd. Wil heel graag naar Malapascua Islands. Maar dit is niet eenvoudig! Ik merk dat reizen hier veel tijd kost (heb ik wel een anders mee gemaakt). Het beste is om te vliegen terug naar Manila en dan naar Cebu. Maar doordat het pasen is, is alles volgeboekt dus zal nu met de ferry’s gaan. Geprobeerd om op internet te achterhalen welke lijnen er allemaal zijn. Maar dit is erg moeilijk. Heb ik eindelijk een plan, is de uitvoering een hele klus. Hoe is reizen relaxen? Een dag werken kan soms makkelijker zijn (maar dan maak wel hele andere dingen mee).
We zijn met een tricycle het dorpje in gegaan en nu zit ik al een tijdje in een internetcafe. In Donsol is echt niets te beleven. Ga zo maar een hapje eten.
Trouwens mijn Filipijnstelefoonnummer is: +63 999 37 38 257
donderdag 1 april 2010
Manila transport
Vanochtend merkte ik nog beter dat ik in een ander klimaat terecht ben gekomen. Het is hier warm, vochtig en je wordt er sloom van. Je merkt ook dat het hier niet zo schoon is als in HK (je ruikt het zelfs soms). Na aantal minuten lopen was begon ik al licht te zweten. Dus dat leek mij ook een prima reden om naar de kapper te gaan. Wat haar eraf zal allicht koeler zijn. In de LP had gelezen dat je bij kapper van de Club Intramuros Golf Course geweest moest zijn en een volledige behandeling moest nemen. Dus dat leek mij wel wat. Op de foto lijkt het net alsof ik de dames behandeling had gekozen maar niets is minder waar want een scheerbeurt zo daar vast niet bij zitten.
Hierna voelde ik me heerlijk! Ook al was ik vroeg opgestaan. Wil toch een keer van die jetlag af. Voor de rest heb ik veel door de stad geslenterd. Op de voet vind dit meestal prettig om de orientatie en grootte ervan te leren kennen. Natuurlijk niet alles per voet gedaan, daarnaast gebruik gemaakt van de taxi, paard en wagen en fietstaxi. Het enige voertuig dat ik nog niet genomen heb is de Jeepney. Dit lijkt op een legerjeep maar is meer en bus. Ze hebben vaste routes en je kan op- en afstappen wanneer je wil.
Mijn hostel ligt dichtbij de Roxas Boulevard en daar kan een zonsondergang natuurlijk niet aan ontbreken. Daarna geprobeerd wat te gaan eten. Het is in Manila eigenlijk net andersom dan HK. Daar werd ik niet gezien en hier wil ik niet gezien worden. Er komen constant mensen op af of iets wil kopen, eten, drinken, cigaretten tot viagra pillen en young ladies aan toe...
Zal ook blij zijn als ik deze stad ga verlaten. Heb min of meer al een plan gemaakt maar doordat het Pasen is, is veel dicht. Kijk wel waar ik uit kom. Morgen ga ik trouwens iets unieks meemaken. En daarvoor komt het wel goed uit dat het Pasen is.
Hierna voelde ik me heerlijk! Ook al was ik vroeg opgestaan. Wil toch een keer van die jetlag af. Voor de rest heb ik veel door de stad geslenterd. Op de voet vind dit meestal prettig om de orientatie en grootte ervan te leren kennen. Natuurlijk niet alles per voet gedaan, daarnaast gebruik gemaakt van de taxi, paard en wagen en fietstaxi. Het enige voertuig dat ik nog niet genomen heb is de Jeepney. Dit lijkt op een legerjeep maar is meer en bus. Ze hebben vaste routes en je kan op- en afstappen wanneer je wil.
Mijn hostel ligt dichtbij de Roxas Boulevard en daar kan een zonsondergang natuurlijk niet aan ontbreken. Daarna geprobeerd wat te gaan eten. Het is in Manila eigenlijk net andersom dan HK. Daar werd ik niet gezien en hier wil ik niet gezien worden. Er komen constant mensen op af of iets wil kopen, eten, drinken, cigaretten tot viagra pillen en young ladies aan toe...
Zal ook blij zijn als ik deze stad ga verlaten. Heb min of meer al een plan gemaakt maar doordat het Pasen is, is veel dicht. Kijk wel waar ik uit kom. Morgen ga ik trouwens iets unieks meemaken. En daarvoor komt het wel goed uit dat het Pasen is.
Giant Buddha
Vanochtend werd ik wakker en dit was dus de laatste keer deze keer ;( Het ritueel van pakken begon weer. Bedankbriefje geschreven voor Jaap en daarna de deur achter me dicht getrokken. Ingecheckt bij het Metro station. Echt relaxed dat dit zo kan. Was wel benieuwd of ik mijn tas nog terug zou zien...
Op het vliegveld heb ik een taxi genomen naar Tung Chung, de cable card. Dit was een goed plan. Met zo'n kabelbaan ging ik helemaal de bergen in. Mooi uitzicht oven Lantau en het vliegveld. En ja hoor, daar verscheen die dan. De Giant Buddha! 23 meter hoog en helemaal van brons gemaakt (weegt iets van 2000 ton ofzo).
Helaas ging de tijd wat sneller dan ik had gedacht dus bij aankomst, moest ik meteen doorlopen naar de trap die mij naar de Buddha leidde. Was echt een gigantische buddha.
Wat foto's gemaakt en toen weer met de gondel naar beneden. Taxi naar het vliegveld, ingecheckt en Hong Kong verlaten.
Abonneren op:
Posts (Atom)


























